Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Ο Τσίπρας, η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και το παράδειγμα της Μεσσηνίας

Συνέδριο – σταθμός χαρακτηρίζεται από κυβερνητικά και κομματικά στελέχη το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που θα πραγματοποιηθεί σε λίγες μέρες.

Τα διακυβεύματα του συνεδρίου είναι μεγάλα και οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα δείξουν εάν και κατά πόσο μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει το στοίχημα του μετασχηματισμού του σε ένα κόμμα της κοινωνίας και όχι σε ένα κόμμα με παλιά χαρακτηριστικά. Σε αυτό το επίπεδο το κάλεσμα του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, σε πολιτικές κινήσεις, δυνάμεις και προσωπικότητες του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, της ανανεωτικής αριστεράς και του σοσιαλισμού έχει ιδιαίτερη σημασία. Όσοι, δε, διαβάζουν προσεκτικά τις τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι η πρόσκληση συμπόρευσης που απευθύνει ο Πρωθυπουργός έχει έναν αστερίσκο: Μιλά για συμμετοχή, προσώπων ή συλλογικοτήτων, χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς ιδιοτέλειες.

Προφανώς, η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία δεν θα είναι εύκολη, παρά το γεγονός ότι αποτελεί το πρώτο μέλημα του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει, ακόμα, τις παθογένειες που ακολουθούν τα κόμματα που ξαφνικά είδαν τις δυνάμεις τους να πολλαπλασιάζονται με γεωμετρική πρόοδο.

Όποιοι παρακολουθούν στενά τα τεκταινόμενα στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ξέρουν, για παράδειγμα, ότι η λογική της “κομματικής ιδιοκτησίας”, λογική που είχε παγιωθεί σε αρκετά “παλαιά” στελέχη, έχει ξεπεραστεί. Είναι, δε, σαφές ότι όσοι δεν μπορούν να απαγκιστρωθούν από αυτή τη λογική αργά ή γρήγορα θα βρεθούν εκτός του κόμματος. Άλλωστε, μερικές φορές η σύνθεση έχει ως προαπαιτούμενο το ξεκαθάρισμα. Τέτοια φαινόμενα υπήρχαν και υπάρχουν σε όλη τη χώρα, αλλά και στη Μεσσηνία. Το γεγονός ότι ο Θανάσης Πετράκος, πρώην βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ, είχε τη δύναμη να καθορίζει πρόσωπα και καταστάσεις στο Νομό, σε συνεργασία με “εξωθεσμικά”, αλλά …αριστερά, κέντρα που βρίσκονταν στα πέριξ του τοπικού κομματικού μηχανισμού είναι μια αλήθεια. Το γεγονός ότι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ στη Μεσσηνία υπάρχουν ακόμα και σήμερα πρόσωπα που προσπαθούν να έχουν αυτό το ρόλο, επίσης είναι αλήθεια. Αυτό είναι το πρώτο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα.

Ωστόσο, η πιο πάνω παθογένεια δεν είναι η μοναδική που διακατέχει το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Με την κατάκτηση της εξουσίας δημιουργήθηκαν και δημιουργούνται φαινόμενα που δεν υπηρετούν το άνοιγμα στην κοινωνία που επιχειρεί ο πρόεδρος του κόμματος. Παράδειγμα και πάλι τη Μεσσηνία. Είναι σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό που κομίζει στην Ελληνική κοινωνία δεν πρέπει να ταυτίζεται με πρόσωπα που σηματοδοτούν το παλιό. Σε αυτό το πλαίσιο, όσο και αν δυσαρεστούνται ορισμένοι, η επιλογή του Παναγιώτη Μπασάκου, παλαιού στελέχους του ΠΑΣΟΚ, στη θέση του υποδιοικητή του νοσοκομείου της Κυπαρισσίας δεν έστειλε στην κοινωνία το μήνυμα που θέλει να στείλει ο Αλέξης Τσίπρας. Αντιθέτως προκάλεσε δυσαρέσκεια. Επίσης, το γεγονός ότι ακούγονται ψίθυροι για επανενεργοποίηση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όπως αυτό του κ. Μαλαπάνη, επίσης δεν στέλνει το μήνυμα που θέλει ο πρόεδρος στην κοινωνία.

Τα προαναφερθέντα πολιτικά πρόσωπα, όπως και άλλα με αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούνται να συμμετάσχουν στην διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, η όποια εμπειρία τους είναι πολύτιμη. Απλά, αυτά τα πρόσωπα δεν μπορούν, για πολλούς και ευνόητους λόγους, να συνοψίσουν το μήνυμα που θέλει να περάσει ο Αλέξης Τσίπρας στην κοινωνία. Και, πάντως, τέτοια πρόσωπα δεν μπορούν και δεν πρέπει να κατέχουν θέσεις που δεν περνούν από τη βάσανο της λαϊκής βούλησης.

Συνοψίζοντας, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τις επόμενες ημέρες θα αποδείξει εάν και σε ποιο βαθμό το κόμμα θα καταφέρει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο ζητούμενα: Στην αναγκαία διεύρυνση σε ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις με τον ταυτόχρονο απεγκλωβισμό του από το παλιό. Αυτό είναι το ζητούμενο του Τσίπρα και μένει να αποδειχθεί αν αυτό μπορεί να υλοποιηθεί από τους ανθρώπους που αποτελούν το κόμμα.

Tags:

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΟ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΝΩ