Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Τα σκήπτρα πλέον τα κρατάει η Γεννηματά, ας την αφήσουμε να δουλέψει

Στον απόηχο του ιδρυτικού συνεδρίου του Κινήματος Αλλαγής, αλλά και εν αναμονή της ανακοίνωσης της νέας κεντρικής επιτροπής, οι κακεντρεχείς εντός κι εκτός του κινήματος βρίσκουν σε κάθε ευκαιρία την αφορμή, για να ασκήσουν κριτική, να υπονομεύσουν, να προκαλέσουν εσωστρέφεια και να προεξοφλήσουν μία αποτυχία του νέου εγχειρήματος.
Στην αρχή είδαμε στελέχη συγκεκριμένης τάσης μέσα στο Κίνημα, να απέχουν από τις προσυνεδριακές διαδικασίες (μόνο στα λόγια) και να υποβαθμίζουν κάθε προσπάθεια προσυνεδριακού διαλόγου, λέγοντας πως το επερχόμενο συνέδριο δεν έχει υπόσταση, λες και δεν ήταν απόφαση του περασμένου καλοκαιριού στην συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Όταν στην έναρξη του συνεδρίου (που πολλοί επέλεξαν να απουσιάζουν) είχαμε την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μία μεγάλη μερίδα κόσμου χειροκρότησε τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Όλοι πάλι οι καλοθελητές έσπευσαν τα τονίσουν πως υπάρχει ταύτιση με τη Ν.Δ, ότι μια συνεργασία μετεκλογικά μαζί της είναι ήδη συμφωνημένη και ότι η Γεννηματά κάνει συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με τον Μητσοτάκη.
Μετά το πέρας του ιδρυτικού συνεδρίου, κι ενώ πολλά στελέχη και πολλές ¨συμπεριφορές¨ και ομιλίες μόνο ενωτικές δεν ήταν, περάσαμε στο δεύτερο ημίχρονο της αμφισβήτησης. Γιατί η κεντρική επιτροπή να είναι διορισμένη; Μα προφανώς και η πρώτη κεντρική επιτροπή του νέου κόμματος πρέπει να είναι διορισμένη, γιατί πρέπει να διασφαλιστεί η πολυτασικότητα και η πολυφωνία των κομμάτων και των κινήσεων που απαρτίζουν τον νέο φορέα. Σε αντίθετη περίπτωση θα είχαμε μία κεντρική επιτροπή “πασοκογενή”, καθώς τα μικρότερα κόμματα και κινήσεις δεν θα είχαν την δυνατότητα να εκλέξουν μέλη στην Κ.Ε απέναντι στους συνέδρους που είχαν εκλεγεί από τις τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ ανά την Ελλάδα. Από πότε η διασφάλιση της ισονομίας και της πολυφωνίας έχει αρνητικό πρόσημο; Μάλλον από κάποιους που έχουν συνηθίσει στη λογική “τα μαζεύω όλα”. Αυτά όμως δεν έχουν θέση στο κίνημα αλλαγής που πάμε να χτίσουμε.
Πριν λίγες μέρες λοιπόν, κι ενώ οι αμφισβητίες της προέδρου και του όλου εγχειρήματος κατηγορούσαν ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν έχει προτάσεις πολιτικές, η Φώφη Γεννηματά κατέθεσε στον πρωθυπουργό τις προτάσεις της για την αναθεώρηση του συντάγματος. Κάποιοι βρήκαν πάλι την ευκαιρία να κατηγορήσουν την Πρόεδρο ότι “φλερτάρει” με τον Αλέξη Τσίπρα και να προεξοφλήσουν μία ακόμη μετεκλογική συνεργασία, με τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη φορά. Κάποιοι, που θέλουν να έχουν γνώμη επί παντός επιστητού, δυσανασχέτησαν επειδή δεν ερωτήθηκαν! Μάλλον θα έλειπαν από το συνέδριο όταν σχεδόν ομόφωνα περνούσε η πρόταση για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Ο Διονύσιος Σολωμός στο ποίημά του «Ύμνος εις την ελευθερίαν” – όπου οι δύο πρώτες στροφές αποτελούν τον εθνικό μας ύμνο- λέει εύστοχα στον στίχο 145:
Η διχόνοια που βαστάει,
ένα σκήπτρο η δολερή.
Καθενός χαμογελάει,
Παρ’ το λέγοντας κι εσύ.

Αυτός ήταν ο βραχνάς μας, από τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Αυτός ήταν και ο βραχνάς της δημοκρατικής παράταξης που για μένα ξεκινάει από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Η διχόνοια.
Τα σκήπτρα αυτή τη στιγμή τα έχει η Φώφη Γεννηματά, ας την αφήσουμε να δουλέψει χωρίς μουρμούρα και εσωστρέφεια, χωρίς διχόνοια. Έχει αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει, έχει αποδείξει ότι της αξίζει η ευκαιρία. Πήρε ένα κόμμα διαλυμένο στο 4% και ένωσε το χώρο. Αρκετούς εχθρούς έχουμε από έξω, ας είμαστε μεταξύ μας ενωμένοι, μια γροθιά.

Γιάννης Λαμπίρης

Στέλεχος του Κινήματος Αλλαγής

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟΨΕΙΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΝΩ