Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Π. Κοζομπόλη: Πρώτη φορά μια διαφορετική πορεία

messiniapress-kozompoli

Η πτωχευμένη μας χώρα του 2015, βρίσκει τον βηματισμό της. Με την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, που όλα δείχνουν ότι θα γίνει αυτό τον Αύγουστο, επιστρέφει η πολιτική κυριαρχία στις εκλεγμένες κυβερνήσεις της Ελλάδας και στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στους μόνους που λογοδοτούν στον ελληνικό λαό.

Από τη σύσταση του ελληνικού κράτους επιλέχθηκε διαχρονικά από τους κυβερνώντες, ο δανεισμός (και η επιτροπεία που αυτός συνεπάγεται), αντί της αυτοδύναμης πορείας της χώρας. Οι ίδιες δυνάμεις που αντιδρούσαν στην ανεξαρτησία της Ελλάδας, στις 26.01.1824, μας προμήθευσαν το πρώτο δάνειο του Ελληνικού Κράτους – 800.000 λίρες, από τις οποίες στην επαναστατική κυβέρνηση έφτασαν μόλις 300.000 λίρες, ενώ ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου, τέθηκαν τα δημόσια κτήματα και τα δημόσια έσοδα. Ακολούθησε δεύτερο δάνειο το 1825, που αποπλήρωσε μέρος του πρώτου και φτάνουμε δύο χρόνια αργότερα, το 1827, στην πρώτη από πολλές στάσεις πληρωμών του νεοελληνικού κράτους. Μια επαναλαμβανόμενη, μέχρι το 2010, ιστορία, οπότε για να διασωθούν, κυρίως, οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, αγοράστηκε με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς επαληθεύσεις, το χρέος της χώρας, από το μηχανισμό που έφτιαξαν για το σκοπό αυτό τα κράτη της Ε.Ε. (ESM).

Για την πληρωμή του χρέους επιβλήθηκε σκληρή λιτότητα, περικοπές μισθών και συντάξεων, περικοπές των εργασιακών δικαιωμάτων, που όμως είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα. Τον Ιανουάριο 2015 είχε χαθεί το 1/4 του εισοδήματος των πολιτών και το χρέος ήταν διπλάσιο του ΑΕΠ.

Τρία χρόνια μετά, η παρούσα κυβέρνηση είναι σε θέση να σχεδιάζει το μέλλον της χώρας με διαφορετική πολιτική, από αυτήν των προηγούμενων κυβερνήσεων. Πολλά δείγματα αυτής της διαφορετικής πολιτικής, έχουν ήδη καταχωρηθεί στη συνείδηση των πολιτών.

Σταθεροποιήθηκε η οικονομία και επέστρεψε στην ανάκαμψη. Μικρή αλλά σημαντική αύξηση του ΑΕΠ το 2016, ακόμα μεγαλύτερη το 2017. Μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα και το 2016 και το 2017, που προήλθαν εν μέρει από την ανάπτυξη της οικονομίας και εν μέρει από τη μείωση και τον εξορθολογισμό των δαπανών του κράτους. Μεγάλο μέρος αυτών δόθηκαν στις ομάδες του πληθυσμού που είχαν την μεγαλύτερη ανάγκη. Πληρώθηκε ένα μεγάλο μέρος των οφειλών του κράτους προς τους ιδιώτες, καθώς και ένα μεγάλο μέρος των οφειλών της κεντρικής κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Εξοφλήθηκαν οι οφειλές του κράτους προς τη ΔΕΗ για τις λεγόμενες χρεώσεις ΥΚΩ, των ετών της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Τα βασικά στοιχεία για το 2016 και το 2017, μας δείχνουν ότι επανέρχεται η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία, το κλίμα όλο και ταχύτερα αλλάζει. Αυξήθηκαν οι άδειες νέων οικοδομών, σταθεροποιήθηκαν οι τιμές πώλησης ακινήτων, αυξήθηκαν οι πωλήσεις αυτοκινήτων. Αυξήθηκε η αξία των εξαγωγών ελληνικών προϊόντων τόσο προς τις χώρες της ΕΕ όσο και προς τρίτες χώρες. Οι ξένες επενδύσεις διπλασιάστηκαν το 2017 σε σχέση με το 2016 και συνεχίζουν να αυξάνονται. Αυξήθηκε ο αριθμός των ξένων επισκεπτών, καθώς και τα έσοδα από τον τουρισμό. Aυξήθηκαν οι καταθέσεις στις τράπεζες, παρά την ύπαρξη κεφαλαιακών ελέγχων. Μειώθηκε η ανεργία περίπου στο 20% στα τέλη του 2017 (από το 27% του 2014).

Δεν είναι όμως οι αριθμοί που αποδεικνύουν την αλλαγή πορείας της χώρας μας. Είναι κυρίως το γεγονός ότι η χώρα μας μπήκε σε τροχιά εκσυγχρονισμού. Με επαναδιαπραγμάτευση των σχετικών συμβάσεων, ολοκληρώθηκαν οι οδικοί άξονες της χώρας, που είχαν σταματήσει από την αρχή της κρίσης. Κυρώθηκε το 35% των δασικών χαρτών και έχουν δημοπρατηθεί οι μελέτες για την κτηματογράφηση της χώρας στο σύνολό της. Στήθηκε από την αρχή και με διαφάνεια το κοινωνικό κράτος, έτσι που κάθε πολίτης με αξιοπρέπεια να παίρνει ό,τι δικαιούται, χωρίς τη μεσολάβηση τρίτων. Περί τις 800 χιλιάδες οικογένειες ωφελήθηκαν από τις διάφορες ενισχύσεις που δόθηκαν με τα νέα, στοχευμένα, προγράμματα. Επιταχύνθηκε η διαδικασία απόδοσης των συντάξεων, ενώ καθιερώθηκε κατώτατη, κρατική σύνταξη για όλους. Βελτιώθηκαν σημαντικά οι υπηρεσίες υγείας και εξασφαλίστηκε η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη όλων ανεξαιρέτως.

Η χώρα, από κάθε άποψη, έχει εισέλθει σταθερά σε μια άλλη πορεία δίκαιης ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού του κράτους και των υπηρεσιών του. Επιχειρείται για πρώτη φορά η οικοδόμηση ενός μοντέλου ανάπτυξης, που δεν βασίζεται στα δανεικά. Μια διαφορετική πορεία έχει αρχίσει. Εάν το εγχείρημα θα πετύχει θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Όπως από τη βούληση των κυβερνώντων, το ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, αλλά (κυρίως) και από την στροφή των πολιτών στις βασικές αξίες μιας σύγχρονης κοινωνίας της προόδου και της αλληλεγγύης. Τα οφέλη αυτής της επιτυχίας θα είναι μεγάλα και θα μας οδηγήσουν σε ένα καλύτερο μέλλον.

Παναγιώτα Κοζομπόλη

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

 

Ατζέντα 2030: βιώσιμες πόλεις και κοινότητες

Untitled-52

Στο πλαίσιο της 70ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών υιοθετήθηκε, όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο κείμενο, σε ειδική σύνοδο από τους Αρχηγούς Κρατών στις 25 Σεπτεμβρίου 2015 η Ατζέντα 2030 για την αειφόρο ανάπτυξη με τίτλο ‘Μετασχηματίζοντας τον κόσμο μας’. Η υιοθέτηση της Ατζέντας, η οποία περιέχει 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (Sustainable Development GooalsSDGs) και τους 169 επί μέρους στόχους τους, αποτελεί ιστορικό γεγονός για τη διεθνή κοινότητα καθώς οριοθετεί τους στόχους και τις δράσεις που τα κράτη οφείλουν να αναλάβουν για τα επόμενα 15 χρόνια σε σχέση με την αειφόρο ανάπτυξη.

Η διεθνής κοινότητα κατέληξε σε αυτές τις δράσεις διότι οι υπάρχουσες σήμερα προβλέψεις για το μέλλον της ανθρωπότητας είναι συγκλονιστικές καθώς :

*3,5 δις Άνθρωποι κατοικούν σήμερα σε πόλεις ενώ μέχρι το 2030 το ποσοστό θα φτάσει το 60% (ήδη στη Ευρώπη το ποσοστό ανέρχεται στο 65%).

*Το 95% της αστικής επέκτασης που θα συντελεστεί κατά τις επόμενες δεκαετίες θα αφορά τον αναπτυσσόμενο κόσμο.

*825 εκ. άνθρωποι ζουν σήμερα σε παραγκουπόλεις και ο αριθμός αυτός συνεχίζει να αυξάνεται καθημερινά.

*Η ταχεία αστικοποίηση ασκεί πίεση στα αποθέματα γλυκού νερού , στα λύματα, στο περιβάλλον όπου ζούμε αλλά και στη δημόσια υγεία.

*Λιγότερο από το 3% του νερού του πλανήτη είναι πόσιμο ,με το 2% να βρίσκεται σε παγωμένη μορφή στην Ανταρκτική ,την Αρκτική και τους παγετώνες. Στο εναπομένον ποσοστό βασίζεται η ανθρωπότητα για να καλύψει τις ανάγκες σε γλυκό νερό των οικοσυστημάτων αλλά και των ανθρώπων τη στιγμή μάλιστα που οι τελευταίοι μολύνουν το πόσιμο νερό γρηγορότερα από ότι η φύση μπορεί να ανακυκλώσει και να καθαρίσει το νερό που βρίσκεται στα ποτάμια και τις λίμνες όταν μάλιστα 1δις άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό.

*0,3 δις τόνοι τροφής, δηλαδή το 1/3 του παραγόμενου φαγητού, με κόστος 1 τρις δολάρια καταλήγει να σαπίζει στους κάδους απορριμμάτων καταναλωτών και λιανεμπόρων ή να καταστρέφεται λόγω κακών πρακτικών μεταφοράς και συγκομιδής.

*3 πλανήτες σαν τη Γη θα χρειαστούν για να παράσχουν τους απαραίτητους φυσικούς πόρους που χρειάζονται για τη διατήρηση του σύγχρονου τρόπου ζωής αν ο παγκόσμιος πληθυσμός, με τους ρυθμούς που αυξάνεται σήμερα, αγγίξει τα 9,6 δισεκατομμύρια το 2050.

Στοχεύοντας να διατηρήσουμε τις πόλεις με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούνται θέσεις εργασίας και να προάγεται η ευημερία χωρίς την ταυτόχρονη κατάχρηση γης και την κατασπατάληση πόρων, οφείλουμε να εστιάσουμε στο στόχο 11 της Ατζέντα ο οποίος αναφέρεται στις Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες και προσδοκά στη δημιουργία ασφαλών, προσαρμοστικών βιώσιμων πόλεων και οικισμών χωρίς αποκλεισμούς με :

11.1 Τη διασφάλιση της πρόσβασης όλων σε επαρκή , ασφαλή, προσιτή στέγαση και βασικές υπηρεσίες, και αναβάθμιση των φτωχογειτονιών.

11.2 Την παροχή ασφαλών, προσιτών, προσβάσιμων και βιώσιμων συστημάτων μεταφοράς για όλους, βελτίωση της ασφάλειας των δρόμων, κυρίως μέσω της επέκτασης των δημόσιων συγκοινωνιών, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες εκείνων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, όπως είναι οι γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρίες και οι ηλικιωμένοι.

11.3 Τη βελτίωση της χωρίς αποκλεισμούς και βιώσιμης αστικοποίησης για όλους καθώς και των ικανοτήτων για συμμετοχικό ,ολοκληρωμένο και βιώσιμο σχεδιασμό και διαχείριση των ανθρωπίνων οικισμών.

11.4 Την ενίσχυση των προσπαθειών για την προστασία και τη διαφύλαξη της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς.

11.5 Τη σημαντική μείωση του αριθμού των θανάτων και του αριθμού των πληγέντων από φυσικές καταστροφές, εστιάζοντας στην προστασία των φτωχών και των ανθρώπων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση.

11.6 Τη μείωση του δυσμενούς, κατά κεφαλήν, περιβαλλοντικού αντικτύπου των πόλεων, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην ποιότητα του αέρα και τη διαχείριση των αστικών και άλλων αποβλήτων.

11.7 Την παροχή καθολικής πρόσβασης σε ασφαλείς, χωρίς αποκλεισμούς και προσβάσιμους πράσινους και δημόσιους χώρους, ιδίως για τις γυναίκες, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με αναπηρία.

11.8 Την υποστήριξη θετικών οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών δεσμών μεταξύ των αστικών, περιαστικών και αγροτικών περιοχών, μέσω της ενδυνάμωσης του εθνικού και του περιφερειακού αναπτυξιακού σχεδιασμού.

Στοχεύοντας σε μία ταχεία ανάπτυξη της πόλεως και του δήμου μας τα επόμενα χρόνια είναι απαραίτητο όλες οι δράσεις και οι υποδομές που πλέον θα σχεδιάζονται να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους τις κατευθύνσεις της ΑΤΖΕΝΤΑ 2030, οι οποίες είναι αναγκαίες για ένα καλύτερο αύριο με σεβασμό στον άνθρωπο και τον πλανήτη μας.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ. ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος

Γιατί μίλησε η Εκκλησία για την ονομασία των Σκοπίων;

messiniapress-xrys

H Εκκλησία της Ελλάδος με τον πλέον επίσημο τρόπο, εξέφρασε δικαίως την άρνησή της στη χρήση του ονόματος «Μακεδονία», για τον ονοματικό προσδιορισμό του κράτους των Σκοπίων ή της π.Γ.Δ.Μ., επειδή θεώρησε ότι η οποιαδήποτε χρήση του συγκεκριμένου ονόματος, είτε ως συνθέτου ονόματος, είτε ως διπλού ονόματος, είτε με γεωγραφικό προσδιορισμό, είτε ονοματικό αποτελεί όχι απλά μια προσβολή αλλά μια αμφισβήτηση της ιστορικότητας των γεωγραφικών ορίων μιας συγκεκριμένης εδαφικότητας της πατρίδας μας, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γεωπολιτικής και γεωφυσικής υπόστασης στο σύνολό της.

Μια τέτοιου είδους έκφραση επιφύλαξης ή προβληματισμού ακόμα και άρνησης ως προς τη χρήση του συγκεκριμένου ονόματος δεν αποτελεί ανάμειξη της Εκκλησίας στην όλη διαδικασία διαπραγμάτευσης, όπως πολλά θερμοκέφαλα στελέχη και υπουργοί της κυβέρνησης ανέφεραν, ούτε βέβαια θέση εθνικιστικής διάθεσης, γιατί εθνικισμός δεν είναι να υπερασπίζεσαι αυτό που σου ανήκει αλλά να διεκδικείς από άλλους για σένα υπερβαίνοντας τα όρια σου.

Επιπλέον για την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος η όλη διαδικασία της ονοματοδοσίας στο συγκεκριμένο κράτος έχει και την εκκλησιαστική της παράμετρο, αφού η υφιστάμενη σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων, η οποία αυτοαποκαλείται «Μακεδονική», αναζητεί έξω από τις κανονικές διαδικασίες, έναν τρόπο αναγνώρισής της, ώστε να αποτελέσει το όχημα για μια άλλη διαδικασία αναγνώρισης και επιβολής του συγκεκριμένου ονόματος. Μια τέτοια μεθόδευση όμως υποκρύπτει, εάν δεν εκφράζει, μια διάθεση «εκκλησιαστικού αλυτρωτισμού» αφού είναι γνωστό ότι η αρχή της εδαφικότητας είναι στοιχείο της κανονικότητας, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις αλλά και συνεπαγωγές κανονικές και εκκλησιαστικές. Μάλιστα αυτή η συγκεκριμένη μεθόδευση επιβεβαιώνεται και από τον τρόπο με τον οποίο οι σχισματικοί επίσκοποι των Σκοπίων διαχειρίζονται το θέμα της κανονικής τους αναγνώρισης. Δεν απευθύνονται στην Εκκλησία της Σερβίας, όπως ήταν το κανονικό, όπως είχε γίνει το 2008 στο Nis με τις αντίστοιχες συνομιλίες, αλλά απευθύνθηκαν στην Εκκλησία της Βουλγαρίας, που ο εθνικός και εκκλησιαστικός αλυτρωτισμός της κατά το παρελθόν δημιούργησε αρκετά προβλήματα και εθνικά και εκκλησιαστικά.

Το θέμα λοιπόν για την Εκκλησία της Ελλάδος είναι διπλό. Εκκλησιαστικό, αφού με μια τέτοια ονομασία αμφισβητείται η κανονικότητα της ιστορικής εδαφικότητας ενός μέρους των κανονικών της ορίων, αλλά και εθνικό γιατί δίδεται και μια αλλοιωμένη ερμηνεία ως προς τη εθνική ιστορικότητα αυτών των περιοχών.

Μέσα στην ιστορία υπάρχουν αρκετές ονομασίες και σοφά η Ιερά Σύνοδος δεν πρότεινε κάποια από αυτές, ούτε υπέδειξε κάποια ενδεδειγμένη εφαρμογή διπλωματικής διαπραγμάτευσης, ήταν όμως υποχρεωμένη να διατυπώσει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο την αγωνία του ποιμνίου της, που φαίνεται ότι έχει την ίδια άποψη με αυτήν, αφού το 70% έχει ήδη αντιδράσει αλλά και να επισημάνει την σοβαρότητα του θέματος και να επιστήσει την προσοχή των κρατούντων για «τα μέλλοντα συμβαίνειν» .

Το συγκεκριμένο ζήτημα θεωρώ ότι δεν είναι θέμα για επιπόλαιες ιδεολογικές τοποθετήσεις. Απαιτεί σύνεση και αποφυγή ακροτήτων, υπευθυνότητα και εθνική ομοψυχία, γιατί η υπονόμευση της αλήθειας μέσα από τον αλυτρωτισμό δεν θα επισυμβεί μόνο με την καπήλευση του ονόματος Μακεδονία από το γειτονικό κράτος των Σκοπίων, αλλά κυρίως και με το τι σημαίνεται κάτω από αυτό το όνομα, τόσο ως προς το εκκλησιαστικό και γλωσσικό ζήτημα αλλά και ως προς την εθνότητα την οποίαν κυρίως θα αντιπροσωπεύει και θα προσδιορίζει και στο επίπεδο αυτό θεωρώ ότι τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα για να μην πω επικίνδυνα. Το ζήτημα πρώτιστα δεν θα είναι μόνο πρόβλημα ως προς τις σχέσεις του συγκεκριμένου κράτους με τις γείτονες χώρες αλλά και με την διατάραξη των εσωτερικών ισορροπιών με αφορμή τις διάφορες εθνότητες.
Έχει δε αποδειχθεί ότι στα Βαλκάνια, όταν αναπτύσσεται τριβή μεταξύ εθνικών ομάδων ή εθνοτήτων το βραδυφλεγές φυτίλι της ανάφλεξης μπορεί να δημιουργήσει εκρηκτική κατάσταση και ένταση.

Νομίζω ότι η επιστολή του Πρωθυπουργού προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών κ. Ιερώνυμον, κατανοεί και δικαιολογεί την εγρήγορση και την κραυγή αγωνίας της Εκκλησίας για μια υπεύθυνη διαχείριση του όλου θέματος, και συγχρόνως απαντά σε όλους εκείνους, οι οποίοι δεν ξέρουν τίποτε άλλο από το να κολλούν ετικέτες με την ίδια ευκολία που ως αφισοκολλητές έκαναν στα ανώριμα χρόνια της εφηβείας τους.

Όταν η εθνική ομοψυχία θεμελιώνεται στη σύνεση, στο διάλογο, στο σεβασμό των διαφορετικών απόψεων… τότε και η ιστορική πείρα συνδεόμενη με την εθνική σύνεση και την διαρκή επιδίωξη εθνικής ενότητας και ταυτότητας αποδεικνύεται ο σωστός οδηγός και η αποτελεσματική μέθοδος επίλυσης τέτοιων λεπτών και εθνικά ευαίσθητων θεμάτων.

«Στώμεν λοιπόν καλώς….»

Του Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομου

Πηγή: vimaorthodoxias.gr

Ένα πολυδυναμικό πολυνομοσχέδιο, με πολλά θετικά βήματα

messiniapress-koz

Νόμος του κράτους, πλέον, το λεγόμενο “πολυ-νομοσχέδιο”, που ψηφίστηκε τη Δευτέρα το βράδυ, 15.01.2018, στη Βουλή, προωθεί σημαντικά θέματα μέτρα, ανοίγει το δρόμο για τη λύση σε χρονίζοντα προβλήματα και κλείνει και τυπικά την 3η αξιολόγηση. Σύνηθες, βέβαια το φαινόμενο, με κραυγές και ψιθύρους, με συνεπικουρία ΜΜΕ, να επιχειρηθεί από την αντιπολίτευση, για άλλη μια φορά, να συσκοτισθεί η αλήθεια:

  • ότι μετά από, όχι εύκολη, διαπραγμάτευση, οι περισσότερες διατάξεις του νόμου είναι σε θετική κατεύθυνση και δεν περιλαμβάνουν δημοσιονομικά μέτρα,
  • ότι μέρος των διατάξεων του νόμου είναι η εκτέλεση της συμφωνίας-πλαίσιο με τους δανειστές, τον Ιούλη 2015, που η κύρωσή της, τότε, στο Κοινοβούλιο ψηφίστηκε από σχεδόν όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες,
  • ότι η συγκεκριμένη συμφωνία, του Ιούλη 2015, έγινε για να ρυθμίσει χρέη προηγούμενων κυβερνήσεων, που άσκησαν τις καταστροφικές πολιτικές που οδήγησαν στη χρεοκοπία τη χώρα, από την οποία, επί των ημερών αυτής της κυβέρνησης, απομακρυνθήκαμε.

Συγκεκριμένα, με διατάξεις του νέου νόμου συστήνεται δημόσιος φορέας, με την επωνυμία “Ελληνικό Κτηματολόγιο”, που θα είναι αρμόδιος για την ολοκλήρωση των έργων κτηματογράφησης και την καταχώριση των δικαιωμάτων των πολιτών επί της ακίνητης περιουσίας.

Στο νέο φορέα, θα ενταχθούν όλα τα υποθηκοφυλακεία και το κτηματολόγιο της χώρας, ενώ θα ενσωματωθούν σε αυτόν οι εργαζόμενοι στα νυν υποθηκοφυλακεία και υπηρεσίες κτηματολογίου. Σε συνδυασμό με τη δημοπράτηση το 2017 των 31 συμβάσεων για την εκπόνηση μελετών για τη χαρτογράφηση του υπολοίπου των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, αλλά και την κύρωση των δασικών χαρτών, οδηγούν στην ολοκλήρωση ενός πολυπαθούς έργου, που θεσμοθετήθηκε στα πρώτα χρόνια της σύστασης του ελληνικού κράτους, το 1836.

Επίσης, θεσπίζονται κανόνες για το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης λατομικών ορυκτών, την χωροθέτηση λατομικών περιοχών, την προστασία του περιβάλλοντος και την αποκατάσταση αυτού, μετά το πέρας της εκμετάλλευσης. Κανόνες που ήταν διάσπαρτοι στην ελληνική νομοθεσία ή που απουσίαζαν παντελώς.

Περιέχονται, επίσης, διαταξεις που μεταρρυθμίζουν το θεσμό της διαμεσολάβησης για την εξώδικη συμβιβαστική επίλυση των διαφορών, καθιστώντας την, σε συγκεκριμένες υποθέσεις αστικού και εμπορικού δικαίου, υποχρεωτική πριν από την προσφυγή στο Δικαστήριο. Η υποχρεωτικότητα ενισχύει το θεσμό της διαμεσολάβησης, που ο Ν.3898/2010 πρόβλεπε ως προαιρετική διαδικασία, με σκοπό την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και την εμπέδωση της συνεννόησης μεταξύ των πολιτών.

Συστήνεται, επίσης, υπηρεσία καταπολέμησης του μεγάλου οικονομικού εγκλήματος, που υπάγεται στον υπουργό Οικονομικών και συντονίζεται από τον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος.

Απλοποιείται η διαδικασία αδειοδότησης εγκαταστάσεων επιχειρήσεων, ενώ για πρώτη φορά δημιουργούνται επιχειρηματικά πάρκα με συγκεκριμένες δομές, για την εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων.

Για την απλοποίηση της απόδοσης αναπηρικών επιδομάτων, συστήνεται η Ενιαία Αρχή Απονομής Προνοιακών Επιδομάτων Αναπηρίας, υλοποιώντας πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος. Κρίσιμες διαδικασίες, όπως η υποβολή αίτησης, κρίσης και πληρωμής, ηλεκτρονικοποιούνται και συγκεντρώνονται σε ένα φορέα, τον ΟΓΑ, με κοινό τρόπο και χρόνο αντιμετώπισης, διεκπεραίωσης και πληρωμής.

Με άλλες διατάξεις, ποσό 316 εκατομμυρίων ευρώ θα αυξήσει τα οικογενειακά επιδόματα σε 738 χιλιάδες οικογένειες, από ένα σύνολο 804 χιλιάδων οικογενειών. Το ποσό αυτό, που μαζί με άλλες δράσεις, θα αντιμετωπίσει σε σημαντικό βαθμό την παιδική φτώχεια και το δημογραφικό πρόβλημα, προήλθε από τον περιορισμό των δαπανών υπουργείων.

Συγκεκριμένες διατάξεις, αυστηροποιούν την ευθύνη του εργοδότη σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος και καθιστούν δυνατό τον έλεγχο της εργατικής νομοθεσίας στα ΚΤΕΛ και στα Τουριστικά Λεωφορεία.

Και ερχόμαστε στις δύο επίμαχες ρυθμίσεις, σχετικά με τους πλειστηριασμούς και την απεργία.

Στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος διεξαγωγής τους. Θα ισχύει πλέον υποχρεωτικά ο ηλεκτρονικός τρόπος, τόσο για τους πλειστηριασμούς που επισπεύδονται από το Δημόσιο, όσο και εκείνους που επισπεύδονται από ιδιώτες. Δεν είναι αληθές ότι έτσι επηρεάζεται το καθεστώς προστασίας της πρώτης κατοικίας, που παραμένει σε ισχύ. Επίσης, δεν υπάρχει καμιά πρόβλεψη για πλειστηριασμό ακινήτων από το Ελληνικό Δημόσιο για οφειλές από 500 ευρώ. Επιβάλλονται κατασχέσεις για την εξασφάλιση της απαίτησής του Δημοσίου, αλλά κανένα ακίνητο δεν έχει πλειστηριαστεί για μικρές οφειλές. Τα στοιχεία του 2016 και 2017 είναι χαρακτηριστικά. Έχουν γίνει 20 και 8 πλειστηριασμοί, αντίστοιχα, που η οφειλή ήταν πάνω από 700 χιλιάδες ευρώ.

Τέλος, για το θέμα της απεργίας, η αλλαγή είναι στον κανόνα της απαρτίας της ΓΣ για τη λήψη απόφασης για απεργία από τα πρωτοβάθμια επιχειρησιακά σωματεία και δεν αφορά στα πρωτοβάθμια σωματεία ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής εμβέλειας, καθώς και τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες οργανώσεις.

Ένας, χωρίς προκατάληψη, προσεκτικός αναγνώστης των διατάξεων του νεοψηφισθέντος νόμου θα αναγνωρίσει ότι, σχεδόν στο σύνολό τους, είναι σε θετική κατεύθυνση και πραγματικά αντιμετωπίζονται χρόνια, συσσωρευμένα από το παρελθόν, προβλήματα και επιπλέον, όχι αμελητέο, ανοίγουν μια ξεκάθαρη, σε 7 μήνες, έξοδο από την εποχή των Μνημονίων. Σκιαγραφείται, επίσης, ένα πρότυπο ανάπτυξης διαφορετικό από εκείνο που μας οδήγησε στη χρεοκοπία, ένα τοπίο χωρίς γκρίζες ζώνες.

Παναγιώτα Κοζομπόλη

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

O «ενοχλητικός» δρόμος της κανονικότητας

messiniapress-kvn

Η τελευταία τριετία στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την μάχη μεταξύ Δαυίδ και Γολιάθ. Μια ελπιδοφόρα κυβέρνηση, έχοντας εντοπίσει εξ αρχής τη ρίζα του κακού (βλέπε ΕΠΟ) στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, με μοναδικό σύμμαχο τη λαϊκή βούληση για κάθαρση, έρχεται σε σύγκρουση με ένα καλά δομημένο σύστημα εξουσίας, το οποίο αγνοούσε επιδεικτικά τη νομιμότητα, εξυπηρετώντας κυρίως επιχειρηματικά συμφέροντα. Ήμασταν μπροστά σε μια ξεκάθαρη κατάσταση. Τόσα χρόνια, κάθε φορά που το ελληνικό κράτος προσπαθούσε να επιβάλει τη νομιμότητα, δηλαδή τους νόμους του ελληνικού νομικού πλαισίου, έβρισκε ερμητικά κλειστή την πόρτα της ΕΠΟ, με την πρόφαση του αυτοδιοίκητου και, ταυτόχρονα, την μη παρέμβαση ή την εσφαλμένη παρέμβαση εκ μέρους της FΙFΑ και της UEFΑ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις της Κομισιόν, ο τομέας του αθλητισμού παρουσιάζει κύκλο εργασιών 294 δις ευρώ στο Α.Ε.Π της Ε.Ε. και αποτελεί την πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενη επιχειρηματική δραστηριότητα.

Οι προσδοκίες που δημιουργούνται είναι υψηλές αλλά παράλληλα αυτός ο τομέας χρησιμοποιείται ως όχημα για φοροαποφυγή. Σε αυτήν την πρακτική, το ποδόσφαιρο κατέχει κυρίαρχη θέση λόγω των ιδιαιτεροτήτων του. Ειδικότερα λόγω:
1) των ποσών που δηλώνονται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τις εταιρικές χορηγίες,
2) της παγκοσμιοποίησης της αγοράς παιχτών και, τέλος,
3) της διασυνοριακής διακίνησης χρημάτων που προκαλείται και μπορεί να είναι έξω από τον έλεγχο των αρχών.

Στη συγκεκριμένη αγορά επίσης, είναι εύκολο να εισέλθει ο οποιοσδήποτε, καθώς υπάρχουν περίπλοκα δίκτυα παραγόντων, παρατηρείται διαφοροποίηση νομικών δομών ενώ αρκετά συχνά οι διοικήσεις των ποδοσφαιρικών εταιριών δε δείχνουν τον απαιτούμενο επαγγελματισμό στη λειτουργία τους.

Παράλληλα, όμιλοι πολιτικο-οικονομικής ισχύος, προσπαθούν να αποκτήσουν ή ήδη έχουν αποκτήσει υπό την κατοχή τους εταιρείες αθλητικού στοιχηματισμού, αξιοποιώντας την πολιτική της ΕΕ περί κρατικών μονοπωλίων που ευνοεί την απελευθέρωση του τζόγου.

Χρησιμοποιούν τις εταιρείες στοιχηματισμού ως μέσο για τη διακίνηση (διαφανή ή όχι) τεράστιων χρηματικών ποσών, αποφεύγοντας την παρέμβαση, τη ρύθμιση ή τον έλεγχο των επίσημων εθνικών, κρατικών ή διεθνών φορέων.

Προφανώς και τα τρομακτικά κι αδήλωτα έσοδα, που προκύπτουν από την επιχείρηση ποδόσφαιρο, επιδιώκεται να ελεγχθούν από μονοπωλιακές λειτουργίες, με αποτέλεσμα η διαφθορά σε θέσεις κλειδιά της ποδοσφαιρικής διοικητικής πυραμίδας να έχει κατακτήσει μόνιμη θέση στην ειδησεογραφία.
Στη δική μας αντίστοιχη πραγματικότητα, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο), παρανοώντας σκόπιμα τις έννοιες της αυτοτέλειας και της νομιμότητας, ουδέποτε ασχολήθηκε με τον όποιο ποδοσφαιρικό σχεδιασμό, ουδέποτε εναρμονίστηκε με τις διεθνείς προδιαγραφές, που οι ίδιες η UEFA και η FΙFΑ προσδιορίζουν για τις ομοσπονδίες – μέλη τους.

Ακόμα και την περίοδο της αυτοκάθαρσης της FIFA, με παράγοντες τεράστιας εμβέλειας να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη, η ΕΠΟ κρυβόταν πίσω από τις πλάτες των Προέδρων για να συνεχίσει να επιτελεί το έργο της.
Είναι νωπή η εικόνα του μέγα Πλατινί, όντας επικεφαλής της FIFA, να αποκαθηλώνεται και να πηγαίνει κατηγορούμενος για διαφθορά.

Μοναδική αγωνία, λοιπόν, των επιτελών της Ε.Π.Ο ήταν ο δικτατορικός έλεγχος των τοπικών ενώσεων, των εκλογικών διαδικασιών και η διαμονή σε μικρά παραπήγματα, σε παράγκες. Αυτή τη διαμονή επιδίωκαν να διαιωνίζουν, χρησιμοποιώντας τις διεθνείς ποδοσφαιρικές αρχές, αντί να λογοδοτούν στη φίλαθλη κοινή γνώμη για το κατάντημα του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Οι παρεμβάσεις της σημερινής κυβέρνησης στα ζητήματα της αντιμετώπισης της βίας και του ντόπινγκ, πρώτιστα αποτελούν την αυτονόητη εφαρμογή της λαϊκής κυριαρχίας και της νομοθετικής λειτουργίας της Ελληνικής Δημοκρατίας κι έχουν έναν ξεκάθαρο στόχο. Τη συντριβή του συστήματος της ανομίας και της διαφθοράς από το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ας ξεκινήσουμε από το όχι και τόσο… μακρινό 2010 όταν μαζί με μια μικρή ομάδα που αποτελούσε το Αθλητικό Τμήμα ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Μεσσηνίας ερευνήσαμε την υπόθεση «Κάρτα Υγείας Ποδοσφαιριστών». Η επερώτηση στη Βουλή, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα αυτό, άνοιξε την πόρτα εισόδου της ΕΠΟ στον Εισαγγελέα, με αποτέλεσμα το Τελεσίδικο Βούλευμα για κακούργημα και απιστία 29 εκ. ευρώ τον Αύγουστο του 2016. Κάπως έτσι ξεκίνησε να ξετυλίγεται το κουβάρι της διεφθαρμένης ΕΠΟ. Η τωρινή Κυβέρνηση, από την πρώτη ημέρα, γνώριζε που βρίσκεται η ρίζα του προβλήματος. Προχώρησε σε νομοθετικές παρεμβάσεις που έφεραν τριγμούς στο περίτεχνο οικοδόμημα της ΕΠΟ της διαφθοράς και αυστηροποίησε το πλαίσιο αντιμετώπισης φαινομένων βίας.

Η ίδια η FΙFΑ συνεργάστηκε με την ελληνική κυβέρνηση για να προχωρήσει η εναρμόνιση του καταστατικού της ΕΠΟ με τις διατάξεις της FΙFΑ και της UEFA. H σαθρή λειτουργία της ΕΠΟ επιβεβαιώθηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο, όταν η FIFA όρισε επιτροπή παρακολούθησης για την εποπτεία της ΕΠΟ. Η επιτροπή παρακολούθησης θα έχει την εντολή να παρακολουθεί την εφαρμογή του αναθεωρημένου καταστατικού της ΕΠΟ και τη συνολική κατάστασή της, συμπεριλαμβανομένου του προϋπολογισμού και των οικονομικών, να υποβάλλει εκθέσεις και να προβαίνει σε συστάσεις σχετικά με τη λειτουργία της καθώς και να παρακολουθεί τα αποτελέσματα των συστάσεών της.

Η επιτροπή παρακολούθησης θα παράσχει στην FIFA και στην UEFA επικαιροποιημένες εκθέσεις, τουλάχιστον μία φορά κάθε δύο μήνες. Οι νομοθετικές παρεμβάσεις ήταν στοχευμένες και καίριες.

Το άρθρο 5 του ν.4326/2015 προσδιορίζει εκ νέου την υποχρέωση της ΕΠΟ για την στελέχωση των πειθαρχικών και δικαιοδοτικών της οργάνων με τακτικούς δικαστές, όπως άλλωστε αυτή η υποχρέωση υπήρχε και σύμφωνα με τις μέχρι σήμερα ισχύουσες διατάξεις του ν.2725/1999 ( άρθρα 95, 119επ. 127Β), οι οποίες ουδέποτε καταργήθηκαν ρητά ή σιωπηρά.

Η ΕΠΟ, εκμεταλλευόμενη το άρθρο 29 παρ.12 του ν. 3479/2006 περί δήθεν «αυτοδιοίκητου» της ΕΠΟ, έπαψε να εφαρμόζει τις κείμενες διατάξεις περί στελέχωσης των οργάνων της με τακτικούς δικαστές, ισχυριζόμενη ότι αυτές, παρότι μηδέποτε καταργηθείσες, δεν εξακολουθούσαν να ισχύουν για το ποδόσφαιρο.

Όμως, με την νέα περί αυτοδιοίκητου διάταξη του ν. 4326/2015 το πράγμα ξεκαθάρισε απολύτως, με την συναίνεση μάλιστα των FΙFΑ-UEFΑ.

Οι διατάξεις του καταστατικού και των κανονισμών της ΕΠΟ ισχύουν στο πλαίσιο του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας. Επιβεβαιώθηκε δηλαδή το αυτονόητο.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, τα πρωτοβάθμια πειθαρχικά όργανα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, που προβλέπονται στο άρθρο 119 του ν. 2725/1999, θα πρέπει να είναι μονομελή και ,πράγματι, ως τέτοια έχουν στελεχωθεί σήμερα με τακτικούς δικαστές.

Ο «ασκός του Αιόλου» άνοιξε με το πρόσφατο ογκωδέστατο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών (υπ’ αριθμ. 2050/17), με το οποίο παραπέμπονται στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας 28 παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου, ανάμεσά τους διαιτητές, ποδοσφαιριστές και μεγαλομέτοχοι ΠΑΕ, για κακουργηματικές υποθέσεις διαφθοράς.

Οι κανόνες όμως πάντα ενοχλούσαν όσους συνήθιζαν να ελέγχουν πίσω από τα φώτα, ως σκοτεινά κέντρα εξουσίας, συνειδήσεις και αποφάσεις. Βλέπουμε συνεχώς να παρουσιάζονται μπροστά μας νέοι «Μπερλουσκόνι». Παλιοί ορκισμένοι εχθροί, πλέον συμμαχούν απέναντι στην κανονικότητα και «κουμπαριές» ενεργοποιούνται μπροστά στη βούληση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να τελειώνει με την ανομία. Όπως είχα δηλώσει και παλαιότερα το παρωχημένο φαινόμενο του Μπερλουσκονισμού θα κάνει την εμφάνισή του και εδώ.

«…Τα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που αποσκοπούν στο ολοκληρωτικό κέρδος ωθεί τους μεγαλοπαράγοντες να ασκούν συγκεκριμένες πιέσεις στο όνομα της ομάδας, διεγείροντας με αυτό τον τρόπο το φίλαθλο πνεύμα, βάζοντας τεχνηέντως το σπόρο του μίσους στις καρδιές των απλών φιλάθλων. Η σταδιακή δημιουργία οπαδικών «στρατών» ήταν το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας.

Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας αποτελούν τον τρόπο επιβολής. Όσο μεγαλύτερος ο οπαδικός «στρατός», τόσο μεγαλύτερη επιρροή και επιβολή των επιχειρηματικών τους σχεδίων. Με ένα απλό νεύμα του μεγαλοπαράγοντα …εις το όνομα της ομάδος… χιλιάδες άτομα στο πεζοδρόμιο …εις το όνομα του Προέδρου..»

Έχουμε πολλά να κάνουμε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Όσο το ηθικό κριτήριο θα μας οδηγεί, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Είμαστε μόνο στην αρχή. Είμαστε υποχρεωμένοι να ξεχωρίσουμε τον επαγγελματικό από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, θεσπίζοντας ένα ισχυρό πλαίσιο κανόνων.

Όσον αφορά τους φιλόδοξους «Μπερλουσκόνι» της ελληνικής πραγματικότητας, ας αναλογιστούν πως όταν τέτοιοι τύποι επικαλούνται τη Δημοκρατία, τότε ακριβώς, είναι η στιγμή που δείχνει ότι αυτή εφαρμόζεται.

Άρθρο του βουλευτή Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρους Κωνσταντινέα, στην εφημερίδα «Αυγή»

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΝΩ