Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο σεβασμός για τον άνθρωπο η κινητήρια δύναμη για το κοινωνικό κράτος

ΚΟΖΟΜΠΟΛΗ-2

Το κράτος πρόνοιας και γενικά το κοινωνικό κράτος είναι το πρώτο που θίγεται από τις πολιτικές της λιτότητας. Για το λόγο αυτό η παρούσα κυβέρνηση, εκτός των άλλων, παρέλαβε συντρίμμια κοινωνικού κράτους.

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat, τη δεκαπενταετία 1995-2010, την περίοδο της ανάπτυξης, η Ελλάδα είχε τον υψηλότερο συντελεστή φτώχειας στην Ευρώπη των 15. Για κοινωνικές δαπάνες διατέθηκε το χαμηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ, από όλη την Ευρώπη. Προφανώς οι προηγούμενες κυβερνήσεις, είχαν άλλη πολιτική αντίληψη. Διαχειρίζονταν τη φτώχεια ως φιλανθρωπία, με κριτήρια πελατειακών σχέσεων.

Η παρούσα κυβέρνηση το έτος 2015, που ανέλαβε, βρήκε τον προϋπολογισμό των κοινωνικών δαπανών στα 780 εκ. ευρώ, (0,4% ΑΕΠ), το χαμηλότερο της Ευρώπης. Σε συνθήκες ασφυξίας, το ποσό αυτό αυξήθηκε κατά 15% το 2015. Στη συνέχεια, παρά την επίσης δύσκολη οικονομική συγκυρία, οι κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 25% το 2016, κατά 100% το 2017, και ανήλθαν σε 1,75 δισ. ευρώ, ενώ για το 2018 προβλέπεται το ποσό των κοινωνικών δαπανών να ανέλθει σε 2,77 δισ. ευρώ, που σημαίνει αύξηση του ποσού των κοινωνικών δαπανών εντός της τετραετίας κατά 350%.

Η αύξηση των κοινωνικών δαπανών σε περιόδους μεγάλης οικονομικής στενότητας, δεν σημαίνει μόνο κοινωνική ευαισθησία από την παρούσα κυβέρνηση, σημαίνει ότι θεωρεί την αξιοπρέπεια και την ισονομία ως δικαίωμα όλων των ανθρώπων. Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον της για τους κοινωνικά αδύναμους, για για τους ανθρώπους χωρίς φωνή, είναι ειλικρινές και έμπρακτο. Εξάλλου ενστερνίζεται την νεοφιλελεύθερη παραδοχή, ότι κάθε ένα ευρώ που δίνεται για κοινωνική πρόνοια, λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής, δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυξάνει το ΑΕΠ.

Το πρόβλημα, στο παρελθόν, με την κοινωνική προστασία, δεν ήταν μόνο η υποχρηματοδότηση, αλλά και η αναποτελεσματικότητα του σχεδιασμού της. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat, που κατατάσσει τη χώρα μας τελευταία στην αποτελεσματικότητα, κατά την ίδια περίοδο (της ευμάρειας), 1994-2010.

Και πως να ήταν αποτελεσματικό το κοινωνικό κράτος, αφού η κοινωνική προστασία είχε ανατεθεί σε 1400 Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, φιλανθρωπικά σωματεία, ΜΚΟ κ.λπ., Τα Νομικά Πρόσωπα Δημόσιου Δικαίου ήταν συνολικά 63 ενώ υπήρχαν 27 διαφορετικές αρχές πληρωμής, απ’ όπου, χωρίς ενιαίους κανόνες, χορηγούνταν 125 ασύνδετα επιδόματα. Οι ανάπηροι, οι άστεγοι, οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά, οι Ρομά, οι άποροι ήταν έρμαια της κάθε αρχής.

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ με βάση τα εισοδήματα του 2014, το 35,7% του πληθυσμού αντιμετώπιζε τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού, με πρωτιά και στην παιδική φτώχεια, που ανέρχονταν στο 26%.

Όταν ανέλαβε η παρούσα κυβέρνηση το 2015, δεν υπήρχε τίποτα, ούτε σε επίπεδο σχεδιασμού, ούτε σε επίπεδο χρηματοδότησης. Το ΕΣΠΑ 2007-2013, είχε λήξει και είχε παραταθεί μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2015. Δεν υπήρχε κανένας απολύτως σχεδιασμός, γιατί τα προγράμματα με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, (το κατ’ εξοχήν εργαλείο των πελατειακών σχέσεων), , σχεδιάζονταν τελευταία στιγμή, με διαμάχες ανάμεσα σε συμφέροντα.

Οι περιβόητες δομές φτώχειας, που μετά από παράταση, έληγαν τον Σεπτέμβριο του 2015, επεκτάθηκαν για δύο χρόνια, ενισχύθηκαν με 20 εκ. ευρώ από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και ξανασχεδιάστηκαν από την αρχή.

Αντί των 27 αρχών πληρωμής, σχεδιάστηκε μία ενιαία αρχή πληρωμής όλων των επιδομάτων, με διασταύρωση όλων των δεδομένων του κράτους. (Η αρχή αποτελείται κατά κύριο λόγο από το τμήμα εκείνο του ΟΓΑ που δεν περιήλθε στον ΕΦΚΑ και που μέχρι τέλους του 2017, θα λειτουργήσει πλήρως). Στόχος είναι όλα τα επιδόματα, και τα οικογενειακά, να δίνονται την ίδια ημέρα κάθε μήνα.

Με βάση τον ΟΓΑ και με ηλεκτρονικές πλατφόρμες, αναδιοργανώνονται και τα ΚΕΠΑ [Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας], που είχαν αποψιλωθεί, με αποτέλεσμα την μεγάλη ταλαιπωρία των ανθρώπων εξ’ αιτίας της πολύμηνης αναμονής, αλλά της πολύπλοκης διαδικασίας εγγραφής.

Με κριτήριο την ανακούφιση του πολίτη, όταν το έχει ανάγκη, και όχι ένα, με ενάμιση χρόνο μετά που θα είχε το αποτέλεσμα της φορολογικής του δήλωσης, διασυνδέθηκαν για πρώτη φορά ηλεκτρονικά (online), ταυτόχρονα, όλες οι βάσεις δεδομένων του κράτους. Με το πρόγραμμα αυτό, με μόνη την εισαγωγή του ΑΦΜ του ενδιαφερομένου, εμφανίζεται προ-συμπληρωμένη πλατφόρμα με όλα τα δεδομένα του. Έτσι οι αδύναμες αυτές ομάδες, χωρίς να επιβαρύνονται με δαπάνες για λογιστές κλπ, γνωρίζουν πάραυτα εάν είναι δικαιούχοι του ΚΕΑ, και τι ποσό δικαιούνται. Σήμερα είναι 515.000 δικαιούχοι του ΚΕΑ, ενώ στη Μεσσηνία ανέρχονται σε οχτώ χιλιάδες περίπου. Οι δικαιούχοι συνδέονται με όλες τις υπηρεσίες του ΤΕΒΑ [Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής], για δωρεάν φάρμακα, βρεφονηπιακούς σταθμούς, κλπ.

Επιπλέον για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, τα χρήματα του ΕΣΠΑ, συμπληρώθηκαν από κρατικούς πόρους με αποτέλεσμα 47.000 παιδιά από οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα και για πρώτη φορά και από άνεργους γονείς, πήγαν δωρεάν πέρυσι σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Επεκτάθηκαν τα σχολικά γεύματα, με εγγραφή της σχετικής δαπάνης στον προϋπολογισμό και λήφθηκε πρόνοια για τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στους διαγωνισμούς και την εξασφαλισμένη ποιότητα, με δεδομένο το πρόβλημα της παχυσαρκίας. Προβλέφθηκε επίσης, αύξηση των οικογενειακών επιδομάτων για κάθε παιδί και το επόμενο διάστημα έρχεται προς ψήφιση ο νέος νόμος για την αναδοχή και την υιοθεσία, για να μη συμβαίνει στη χώρα μας το παράδοξο, να υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δεν μπορούν να υιοθετήσουν, ενώ υπάρχουν παιδιά μέσα στα ιδρύματα.

Στη στέγαση, βεβαίως, θεσπίστηκε η επιδότηση ενοικίου στον ιδιοκτήτη και όχι στον ωφελούμενο. Το μέτρο διευρύνεται και το 2019 θα ωφεληθούν εξακόσιες χιλιάδες οικογένειες συμπολιτών μας είτε με επιδότηση ενοικίου, είτε με επιδότηση της δόσης του στεγαστικού δανείου, είτε με απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ.

Το Κοινωνικό Κράτος με λογική και ευαισθησία, δεν ανακαλύφθηκε από την παρούσα κυβέρνηση. Απλά η παρούσα κυβέρνηση θέτει στο επίκεντρο του σχεδιασμού της κοινωνικής της πολιτικής, τον σεβασμό προς τον Άνθρωπο.

Παναγιώτα Κοζομπόλη 

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

Β. Κοσμόπουλος: Διεθνές Φεστιβάλ Χορού και ΔΙ.ΚΕ.ΧΟ

Untitled-52

Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας έχοντας κατακτήσει, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της κας Βίκυς Μαραγκοπούλου και τη βοήθεια των εκάστοτε δημοτικών αρχών ,τη διεθνή αναγνώριση , με καλλιτεχνική διευθύντρια τα τελευταία χρόνια την κα Κατερίνα Κασιούμη , ετοιμάζεται να εορτάσει φέτος από τις 14 έως τις 23 Ιουλίου τα εικοστά τρίτα του γενέθλια.

Στις 24 Μαϊου στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού όπου έλαβαν το λόγο ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας κος Αλέξης Χαρίτσης , η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού κα Μαρία Βλαζάκη και ο δήμαρχος Καλαμάτας κος Παναγιώτης Νίκας , η καλλιτεχνική Διευθύντρια παρουσίασε το φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ το οποίο είναι αφιερωμένο στη Ζουζού Νικολούδη καθώς φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση της μεγάλης αυτής κυρίας του ελληνικού χορού η οποία είχε στηρίξει ενεργά το φεστιβάλ στο ξεκίνημά του.

Εκτός από το πολύ ενδιαφέρον φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ αξίζει να σημειώσουμε τη δήλωση του κου Χαρίτση ότι μετά την ολοκλήρωση του φεστιβάλ θα αναλάβει πρωτοβουλία ώστε όλοι (υπουργείο Οικονομικών , υπουργείο Πολιτισμού και δήμος Καλαμάτας) να προγραμματίσουν τη χρηματοδότησή του σε βάθος τριετίας. Η δήλωση αυτή θέλω να ελπίζω ότι παραπέμπει στη σύναψη προγραμματικής σύμβασης μεταξύ των εμπλεκομένων υπουργείων και του δήμου Καλαμάτας. Μια τέτοια όμως προγραμματική σύμβαση δεν πρέπει απλώς να εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση του φεστιβάλ και την τρίχρονη σύμβαση του καλλιτεχνικού διευθυντή αλλά ταυτόχρονα να προσβλέπει αφ’ ενός στην ενεργοποίηση του ΔΙ.ΚΕ.ΧΟ (Διεθνούς Κέντρου Χορού) για δράσεις όλη τη χρονιά και αφ’ ετέρου στη στήριξη της λειτουργίας του Μεγάρου Χορού.

Θυμίζω ότι οι στόχοι του ΔΙ.ΚΕ.ΧΟ. είναι:

  • Να προάγει το διάλογο και την ανταλλαγή εμπειριών στο επίπεδο της ευρωπαϊκής και διεθνούς καλλιτεχνικής δημιουργίας.
  • Να διερευνήσει τη δυνατότητα πραγματοποίησης αντίστοιχων παραγωγών σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
  • Να συμμετέχει σε εθνικά και ευρωπαϊκά δίκτυα.
  • Να συνεργάζεται με άλλους οργανισμούς στον ελλαδικό χώρο και με διεθνείς.
  • Να αξιοποιήσει τις πολιτιστικές και καλλιτεχνικές δυνάμεις της περιοχής.
  • Να προάγει και να προβάλλει διεθνώς την ελληνική τέχνη και τους έλληνες καλλιτέχνες.
  • Να προάγει την ανάπτυξη μιας άλλης ποιότητας τουρισμού του πολιτιστικού τουρισμού γεγονός που θα συμβάλλει και στη βιωσιμότητα του θεσμού.
  • Να επιδιώξει τη σύνδεση του θεσμού με όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για τη δημιουργία του μελλοντικού δυναμικού που θα στηρίξει , θα αναπτύξει το θεσμό και ταυτόχρονα θα βελτιώσει την πολιτιστική καλλιτεχνική παιδεία των κατοίκων της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.
  • Να αξιοποιήσει τα προγράμματα της Ε.Ε. που αφορούν συναφείς πολιτιστικές δραστηριότητες.

Η υλοποίηση των στόχων αυτών επιδιώκεται με δραστηριότητες όπως :

  • Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού.
  • Παραγωγές – Συμπαραγωγές.
  • Διαγωνισμός χορού.
  • Ελληνικά και διεθνή σεμινάρια χορού.
  • Εκδηλώσεις σε όλη τη διάρκεια του έτους.
  • Ερευνητικές εργασίες – βιβλιοθήκη χορού.
  • Εργαστήρια , στρογγυλά τραπέζια , εκδόσεις , εκθέσεις και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Καθώς μάλιστα το 2018 θεσπίστηκε ως Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς που σημαίνει ότι κατά τη διάρκειά του θα υλοποιηθούν μια σειρά εκδηλώσεων οι οποίες θα πραγματοποιηθούν σε ευρωπαϊκό , εθνικό , περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και από τις οποίες θεωρώ ότι δεν πρέπει να απουσιάσουν εκτός από την Καλαμάτα οι αρχαιολογικοί χώροι στην Αρχαία Μεσσήνη και τη Θουρία , είναι νομίζω ευκαιρία το ΔΙ.ΚΕ.ΧΟ να λάβει μέρος σε αυτές συμμετέχοντας ενεργά στο διάλογο της παράδοσης με τη σύγχρονη τέχνη.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πολιτικός Μηχανικός

τ. Δημοτικός Σύμβουλος

Πέτρος Κωνσταντινέας: Στρατηγικά βήματα αναπτυξιακού χαρακτήρα

κων

Η υγιής ανταγωνιστικότητα και το κοινωνικά δίκαιο μοντέλο ανάπτυξης δε θα μπορέσουν να επιτευχθούν, εάν δεν επικεντρωθούν στο ανθρώπινο κεφάλαιο, ως μέσο για την μετάβαση της χώρας μας σε μια οικονομία, που θα παράγει προϊόντα και υπηρεσίες υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Ο στόχος της αύξησης της απασχόλησης, μέσω της αξιοποίησης του εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, θα προσφέρει πολλαπλασιαστικά οφέλη στην οικονομία, μειώνοντας ταυτόχρονα την μεταναστευτική εκροή και περιορίζοντας την πληθυσμιακή μείωση. Ο στρατηγικός σχεδιασμός επιβάλει τη στόχευση σε Ξένες Άμεσες Επενδύσεις (ΞΑΕ), την προώθηση της εγγυημένης εργασίας, την αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μέσω της καθιέρωσης ισχυρών κανόνων διαφάνειας, και της βέλτιστης αξιοποίησης του εργαλείου των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).

Επιπλέον, η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, είτε μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, είτε μέσω των αναδιοργανώσεων των δημοσίων υπηρεσιών, θα βάλει τάξη στο άναρχο και σπάταλο παζλ που επικρατεί στη δημόσια περιουσία. Ο συντονισμός των παραπάνω διαδικασιών, θα επιφέρει μια ποιοτική μετατόπιση του παραγωγικού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας, προς την κατεύθυνση της παραγωγής προϊόντων και παροχής υπηρεσιών, ανταγωνιστικού χαρακτήρα, πάντοτε εντός του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Η μετάβαση σε ένα βιώσιμο υπόδειγμα ανάπτυξης προϋποθέτει μια ισορροπία μεταξύ τριών βασικών πυλώνων, οι οποίοι αποτελούν το οικονομικό βάθρο της παρούσας κυβέρνησης.

Οι πυλώνες είναι:

  1. η οικονομική ανάπτυξη μέσω εφικτών στόχων,
  2. η κοινωνική ευημερία και η δικαιοσύνη χωρίς αποκλεισμούς,
  3. η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και του φυσικού κεφαλαίου της χώρας.

Αναλογιζόμενοι τα δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κρίσης, η προοπτική αύξησης του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), με βάση το υφιστάμενο μοντέλο ανάπτυξης, ακόμα και αν ήταν εφικτή, δε θα ήταν ικανή για την πολυπόθητη υπέρβαση και για τη «φυγή προς τα εμπρός», διότι οι επιπτώσεις της κρίσης ανέδειξαν μια σειρά ισχυρών κοινωνικών, οικολογικών και πολιτικών αποσταθεροποιήσεων.

Είναι επιβεβλημένο, όσο ποτέ άλλοτε, να εργαστούμε σκληρά, πρωτίστως στο εσωτερικό, μετασχηματίζοντας τις μη ορθολογικές, οικονομικά μη αποδοτικές και κοινωνικά άδικες εγχώριες δομές. Ιδιαίτερη βαρύτητα όμως, πρέπει να δείξουμε και σε θέματα εξωστρέφειας, αναπτύσσοντας εμπορικές, και όχι μόνο, σχέσεις με τους στρατηγικούς μας εταίρους.

Η κυβέρνηση λοιπόν, έχοντας πλήρη επίγνωση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας (γεωπολιτική θέση, πολιτισμός, κλιματολογικές συνθήκες, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό), αλλά και των μεγάλων προβλημάτων που αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα της παραγωγικής ανασυγκρότησης, της κοινωνικής συνοχής και των θεσμικών υπολειτουργιών, αναλαμβάνει την υλοποίηση πολιτικών, που θα έχουν ως κεντρικούς αναπτυξιακούς στόχους:

  1. τη δραστική μείωση της ανεργίας και την αποκατάσταση των συνθηκών πλήρους απασχόλησης,
  2. την αναστροφή της πληθυσμιακής γήρανσης και της μείωσης του πληθυσμού,
  3. την αντιμετώπιση του φαινομένου της εκροής των υψηλής κατάρτισης εργαζομένων (brain drain),
  4. την πραγματική μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων,
  5. τον οικολογικό επανασχεδιασμό της οικονομίας,
  6. την ενεργή πολιτική προσέλκυσης επενδύσεων, αναβάθμισης επιχειρήσεων και βελτίωσης του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.

Οδεύουμε προς την ολοκλήρωση του προγράμματος 2015-2018, το οποίο δημιούργησε ιδεολογικούς κραδασμούς από τη μία και ρεαλιστικούς στόχους από την άλλη. Η επίτευξη θετικών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ, δεν αποτελεί από μόνη της υπόδειγμα σταθεροποίησης. Πρακτικές μακιαβελικού χαρακτήρα για την επίτευξη επίπλαστων στόχων δεν ταιριάζουν σε αυτή την Κυβέρνηση και για αυτό δεν πορευόμαστε με το μότο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Τις επιπτώσεις τέτοιων πρακτικών τις βιώσαμε με άσχημα αποτελέσματα. Για να υπάρξει πραγματική οικονομική και κοινωνική σταθεροποίηση, πρέπει να επιτευχθούν ρυθμοί ανάπτυξης, οι οποίοι μετά την αφαίρεση των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, να επιτρέπουν την αύξηση του ΑΕΠ σε κατά κεφαλήν όρους. Δεν υπάρχουν περιθώρια αποτυχίας που θα πυροδοτούσαν την περαιτέρω αύξηση μεταναστευτικών εκροών και την επιδείνωση του φαύλου κύκλου της κρίσης.

Το αποτύπωμα της Κυβέρνησης θα πρέπει να είναι διακριτό στο τέλος της θητείας της. Αυτό θα αποτελέσει και το εναρκτήριο λάκτισμα της επόμενής της θητείας. Υπάρχει σχέδιο, υπάρχει όραμα, υπάρχει θέληση.

Πέτρος Κωνσταντινέας

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

Δικαιώματα ανέργων, επανασχεδιασμός προγραμμάτων και τάσεις της εγγεγραμμένης ανεργίας

οαεδ

Τα δύο τελευταία χρόνια ένας αυξανόμενος αριθμός μη επιδοτούμενων ανέργων που βρισκόταν εκτός μητρώου ΟΑΕΔ γράφτηκε σε αυτό, προκαλώντας την άνοδο της εγγεγραμμένης ανεργίας, ενώ ταυτόχρονα η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ – που δίνει αξιόπιστες στατιστικές εκτιμήσεις στον πληθυσμό ? κατέγραφε συνεχή αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας και η ΕΡΓΑΝΗ επιβεβαίωνε αμετάκλητα την καθαρή αύξηση των θέσεων μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω τάσεων, η ψαλίδα μεταξύ της διοικητικά καταγραφόμενης (από τον ΟΑΕΔ) και της στατιστικά καταγραφόμενης (από την ΕΛΣΤΑΤ) ανεργίας έκλεισε. Οι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ άνεργοι αποτελούσαν το 87% αυτών της ΕΛΣΤΑΤ τον Απρίλιο του 2017 έναντι 76% τον Απρίλιο του 2014.

Η αύξηση των εγγραφών στο μητρώο μη επιδοτούμενων ανέργων προερχόμενων από τον μη ενεργό πληθυσμό οφείλεται σε μία σειρά παραγόντων. Τα δικαιώματα και οφέλη που παρέχει το δελτίο ανεργίας, ο επανασχεδιασμός των προγραμμάτων απασχόλησης που έδωσε προτεραιότητα στους μακροχρόνια ανέργους και οι εκκλήσεις του ΟΑΕΔ προς τους νέους για να εγγραφούν προκειμένου να συμμετέχουν στα προγράμματα απασχόλησης που απευθύνονταν σε αυτούς, αποτέλεσαν την τελευταία διετία κίνητρα και έναυσμα εγγραφής στο μητρώο του ΟΑΕΔ σε αυτούς που αναζητούσαν εργασία, ακόμα και εάν δεν είχαν προϋποθέσεις για να διεκδικήσουν επίδομα ανεργίας (μη επιδοτούμενοι άνεργοι).

Συγκεκριμένα, πέραν της αξίωσης για επίδομα ανεργίας όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις, το δελτίο ανεργίας παρέχει σε όλους τους ανέργους, επιδοτούμενους ή μη:

– μοριοδότηση σε προκηρύξεις πρόσληψης προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ στο δημόσιο τομέα

– πρόσβαση σε προγράμματα απασχόλησης

– συμμετοχή σε προγράμματα κοινωνικού τουρισμού και παιδικών κατασκηνώσεων

– παροχές ασθένειας σε είδος (υπό προϋποθέσεις)

– συμμετοχή σε πρόγραμμα προαιρετικής ασφάλισης όταν είναι πλησίον της σύνταξης, προκειμένου να θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης

– ένταξη στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ

– μείωση φόρου ή φοροαπαλλαγές (π.χ. ΕΝΦΙΑ)

– ένταξη σε ευνοϊκές ρυθμίσεις που αφορούν δάνεια, οφειλές κλπ.

– δωρεάν μετακίνηση σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΟΑΣΑ)

– επίδομα θέρμανσης

– δωρεάν παροχές δήμων (δημοτικά κολυμβητήρια, δημοτικά θέατρα κλπ.)

– προσφορές επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα (π.χ. εισιτήριο σε κινηματογράφους, θέατρα).

Η εγγεγραμμένη ανεργία έχει αρχίσει από τον Μάρτιο να μειώνεται -ευθυγραμμιζόμενη με την τάση της στατιστικής ανεργίας – εφόσον πλέον υπερισχύουν οι έξοδοι από το μητρώο λόγω μεγάλης αύξησης των θέσεων εργασίας. Όμως, παρά την πτωτική της τάση, ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων είναι τεράστιος και αποτελεί πρόκληση για τον ΟΑΕΔ που καλείται να τους παρέχει στήριξη και διέξοδο. Ο Οργανισμός θα δώσει τον καλύτερο εαυτό του στην προσπάθεια για αισθητή αποκλιμάκωση της ανεργίας τα επόμενα χρόνια, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Εργασίας.

*Η Μαρία Καραμεσίνη είναι Διοικήτρια και Πρόεδρος ΔΣ ΟΑΕΔ

Η υπερχρέωση και τα κόκκινα δάνεια πνίγουν τον αγροτικό χώρο

ω9

Κοντά στα δύο μεγάλα προβλήματα του αγροτικού χώρου, το υψηλό κόστος παραγωγής και την έλλειψη ισχυρών συνεργατικών σχημάτων, στέκει κι αυτό της υπερχρέωσης, που ξεπερνά τα 6 δις ευρώ. Αν δε προσθέσουμε τις οφειλές προς το Δημόσιο από ΦΠΑ, προς το ΙΚΑ από ασφαλιστικές εισφορές και τους καταλογισμούς που μας έχει επιβάλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε φτάνουμε στα 7 δις ευρώ, ποσό που ξεπερνά κατά πολύ την ακαθάριστη αξία της αγροτικής παραγωγής που δηλώνεται.

Για να αντιμετωπίσουμε όμως αυτές τις οφειλές και ιδιαίτερα τα τραπεζικά δάνεια, πρέπει πρωτίστως να τις δούμε μέσα από δύο παραδοχές, του τρόπου λειτουργίας της πίστης στο χώρο και της ιδιαιτερότητας της αγροτικής δραστηριότητας.

Η αγροτική πίστη στη χώρα μας ήταν ταυτόσημη με την Αγροτική Τράπεζα, τουλάχιστον μέχρι το 1991, αλλά και μέχρι το 2012 που η ΑΤΕ μεταφέρθηκε σε ιδιωτική τράπεζα. Είχε δε ως κύριο αντικείμενο τη στήριξη των αγροτών και των συνεταιριστικών τους οργανώσεων, με σκοπό όπως αναφερόταν στον ιδρυτικό της νόμο, «τη βελτίωση των αγροτικών συναλλαγών σ’ όλη την ελληνική επικράτεια». Παράλληλα δε οριζόταν και ως κύριος συνεργάτης της πολιτείας στην άσκηση της αγροτικής πολιτικής με στόχο την ανάπτυξη της χώρας.

Η είσοδος όμως της χώρας μας στην ΕΟΚ βάζει κι άλλον παίκτη στον αγροτικό χώρο, την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και μάλιστα πολύ δυναμικά, γιατί φέρνει μεν Κοινοτικές ενισχύσεις, αλλά απαγορεύει στις Κυβερνήσεις να ενισχύουν το χώρο. Έκτοτε τόσο η ΑΤΕ όσο και οι συνεταιριστικές οργανώσεις, που διαχειρίστηκαν τα Κοινοτικά κονδύλια και τις χρηματοδοτήσεις της αγροτικής παραγωγής όχι μόνο απέτυχαν οικτρά αλλά και οδήγησαν την αγροτική πίστη σε άλλα μονοπάτια.

Με σειρά νόμων επιχειρήθηκε πολλές φορές να ρυθμισθούν τα δάνεια αγροτών, συνεταιρισμών και ιδιωτικών επιχειρήσεων του αγροτικού τομέα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι νόμοι: 2008/92, 2237/94, 2538/98 και 3259/2004 γνωστός και ως νόμος για τα πανωτόκια. Παρά το γεγονός ότι είχαν ευρεία εφαρμογή δεν κατόρθωσαν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα της υπερχρέωσης που δημιουργήθηκε κυρίως κατά την περίοδο 1990-2000 ,που τα επιτόκια κυμαίνονταν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Πολλές μάλιστα από τις ρυθμίσεις, όπως αυτές για τα δάνεια των συνεταιρισμών κρίθηκαν τελεσίδικα στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια παράνομες, ως αντίθετες στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς και τα ευρωπαϊκά όργανα μας ζητούν σήμερα να τις ανακτήσουμε, με το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 573 εκατ. ευρώ.

Ας δούμε όμως πως χαρτογραφείται σήμερα η υπερχρέωση του χώρου. Είναι γνωστό ότι μετά την πώληση και διάσπαση της ΑΤΕ τα τότε υπερήμερα δάνεια παρέμειναν στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ και τα ενήμερα πέρασαν στη Τράπεζα Πειραιώς.

Οι συνολικές οφειλές αγροτών και αγροτικών συνεταιρισμών προς τις τράπεζες (κυρίως σε μία) ανέρχονται στα 2,5 δις, εκ των οποίων βρίσκονται σε καθυστέρηση μεγαλύτερη των 90 ημερών ποσοστό 20%, δηλαδή 500 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 50 εκατ. έχουν χορηγηθεί με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ τα χρέη έχουν πολύ χειρότερη διάρθρωση, όπως οι παρακάτω πίνακες καταδεικνύουν .

p1

p2

Θα σταθώ μόνο στα χρέη που υπάρχουν στην υπό εκκαθάριση ΑΤΕ γιατί είναι σχεδόν στο σύνολό τους υπερήμερα, ενώ αυτά προς τις Τράπεζες είναι στο 20%(ποσοστό πολύ μικρότερο του 36% των κόκκινων δανείων προς τις άλλες τράπεζες) και μπορούν να αντιμετωπιστούν τόσο μέσω του εξώδικου συμβιβασμού όσο και της ρύθμισης των κόκκινων δανείων, που σύντομα θεσμοθετείται.

Δυστυχώς λόγω του πλαισίου λειτουργίας αλλά και του σκοπού της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ είναι αδύνατη η ρύθμιση των δανείων αυτών υπό τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια χρηματοοικονομικά εργαλεία που χρησιμοποιούν οι λοιπές τράπεζες. Είναι ενδεικτικό ότι η υπό εκκαθάριση ΑΤΕ δεν μπορεί να εφαρμόσει το σύνολο των μέτρων που προβλέπονται στον κώδικα δεοντολογίας. Για παράδειγμα δεν μπορεί να ανταλλάξει ακίνητα με χρέος, να συμμετέχει σε πλειστηριασμούς για την απόκτηση ακινήτων με σκοπό τη διαγραφή χρέους, να ανταλλάξει χρέος με μετοχικό κεφάλαιο, να προχωρήσει σε διαχωρισμό οφειλής, να διαγράψει κεφάλαιο, να περιορίσει την απαίτησή της στο ύψος των καλυμμάτων της.

Ο εξώδικος συμβιβασμός που ψηφίστηκε πρόσφατα μπορεί να περιλαμβάνει και τα δάνεια που βρίσκονται σε εκκαθάριση, αλλά δεν αφορά τους μεμονωμένους αγρότες , παρά μόνο τις επιχειρήσεις που έχουν τη «πτωχευτική ικανότητα», όπως είναι οι συνεταιρισμοί , που και σε αυτή τη περίπτωση θα βρει ελάχιστη εφαρμογή.

Είναι ανάγκη επομένως να γίνει ειδική νομοθετική παρέμβαση για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο επεχείρησε το Φεβρουάριο του 2014 ο τότε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, που έφερε στη Βουλή, υπό τη πίεση των αγροτικών κινητοποιήσεων, μια τροπολογία για την αντιμετώπιση των τότε ενυπόθηκων υπερήμερων δανείων της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ και την ενσωμάτωσε στο Ν. 4235/2014 .

Ως εισηγητής τότε του ΣΥΡΙΖΑ είχα στοιχηματίσει, ότι δεν θα υπάρξει ούτε μια περίπτωση εφαρμογής του. Και επαληθεύτηκα για δύο λόγους, ο πρώτος ήταν ότι δεν μπορούσε να εφαρμοστεί γιατί δεν στηριζόταν σε στοιχεία που να τεκμηρίωναν τη δυνατότητα των υπόχρεων να ανταποκριθούν κι ο δεύτερος γιατί ήταν μια επανάληψη των γνωστών στον αγροτικό χώρο ρυθμίσεων που έκανε η πρώην ΑΤΕ με σκοπό να τακτοποιεί το χαρτοφυλάκιό της αλλά και να μετατοπίζει τα προβλήματα υπερχρέωσης.

Κι όμως πρέπει να βρεθεί λύση. Καταρχήν οι συγκεκριμένες οφειλές ύψους 3,5 δις ευρώ δεν υπάρχει καμία πιθανότητα, ούτε κατ’ ελάχιστον να πληρωθούν από τους οφειλέτες φυσικά πρόσωπα- αγρότες και κυρίως από τους συνεταιρισμούς. Κι ούτε βεβαίως πρόκειται να καλυφθούν από το τυχόν πλειστηρίασμα που μπορεί να προκύψει μέσα από αναγκαστικού χαρακτήρα διαδικασίες στις υποθηκευμένες εγκαταστάσεις, εξοπλισμούς και ακίνητα που συνδέονται με τα χρέη.
Το ζήτημα όμως που μπαίνει επιτακτικά πλέον είναι πόσες και ποιες από αυτές τις υποθήκες είναι απαραίτητες για τη συνέχιση της αγροτικής δραστηριότητας από τους υπερχρεωμένους ιδιοκτήτες τους, αλλά και γενικότερα από όσους δραστηριοποιούνται στον αγροτικό χώρο.

Το Υπουργείο μας αυτή τη περίοδο επεξεργάζεται συγκεκριμένη πρόταση – λύση με την οποία η υποθηκευμένη περιουσία καταγράφεται, εκτιμάται η αξία της και διαχωρίζεται σε αγροτική και σε αστική . Η πρώτη μεταφέρεται στον ΟΔΙΑΓΕ, τον Οργανισμό Διαχείρισης, που έχει συστήσει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και η δεύτερη μένει στη διάθεση της υπό εκκαθάριση ΑΤΕ. Σε όσους από τους φορείς και τα φυσικά πρόσωπα –αγρότες έχουν βιώσιμη προοπτική εκχωρείται για χρήση η υποθηκευμένη αγροτική τους περιουσία. Εκείνων που δεν έχουν βιώσιμη προοπτική εκχωρείται για χρήση σε άλλα συνεργατικά σχήματα της περιοχής που πληρούν τις προϋποθέσεις.

Έτσι και η αστική περιουσία μπορεί να καλύψει ένα μέρος των οφειλών και η αγροτική να συμβάλει στην υπηρέτηση του σκοπού της, που είναι η αγροτική δραστηριότητα. Όλα αυτά βέβαια περνούν μέσα από αντίστοιχη νομοθετική πρωτοβουλία.

Άρθρο του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλη Αποστόλου στην εφημερίδα «Το Βήμα»

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΝΩ