Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γ. Κοζομπόλη: Νέα σελίδα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας

giot

Το 1932 ο Ελευθέριος Βενιζέλος, υπό την πίεση των κοινωνικών αναγκών και των αγώνων, θεμελίωσε το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, αντί ο συγκεκριμένος φορέας να εξελιχθεί σε ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για όλους, κινδύνευσε με κατάρρευση: Πολυνομία, αβεβαιότητα, καθυστερήσεις, ταλαιπωρία για τους πολίτες. Μη αποτελεσματική κάλυψη των αναγκών των ασφαλισμένων. Γραφειοκρατία, λειτουργικές σπατάλες και απώλειες εσόδων λόγω κακής διαχείρισης της περιουσίας του φορέα ασφάλισης.

Στον αντίποδα μιας σειράς επιλογών με βαθιές ρίζες, που υποθήκευσαν το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης, βρίσκεται η νέα αρχιτεκτονική για την κοινωνική ασφάλιση. Πρώτος στόχος του νέου σχεδίου που θεσμοθετήθηκε με το ν. 4387/ 12-05-2016 και τεθεί ήδη σε ισχύ, είναι η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) είναι ένας ενιαίος, δημόσιος φορέας ασφάλισης, με ίδιους κανόνες για όλους, ώστε να διασφαλίζεται η κοινωνική πρόοδος και δικαιοσύνη. Η δημιουργία του ΕΦΚΑ αποτελεί μία πραγματική ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, σε αντίθεση με προηγούμενες παρεμβάσεις που ισοδυναμούσαν με κατ’ όνομα συγχωνεύσεις, ενώ, στην πράξη, περιορίστηκαν σε απλή μεταφορά των επιμέρους ταμείων κάτω από οργανισμούς-ομπρέλες. Ο ΕΦΚΑ δημιουργήθηκε εξ αρχής με δικές του δομές προσαρμοσμένες στις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της αποτελεσματικής εξυπηρέτησης των πολιτών. Διασφαλίζεται τόσο η οργανωτική ενοποίηση είναι όσο και η ουσιαστική ενοποίηση, με την εφαρμογή ενιαίων κανόνων εισφορών και παροχών για όλους.

Στο νέο φορέα που ενεργοποιήθηκε την πρώτη εργάσιμη ημέρα του χρόνου, εντάσσονται εννέα ασφαλιστικοί φορείς, 4.2 εκ. ασφαλισμένοι και 2,6 εκ. συνταξιούχοι. Η ιστοσελίδα του ΕΦΚΑ ( efka.gov.gr) τέθηκε ήδη σε λειτουργία, ενώ στις 15 Ιανουαρίου θα ενεργοποιηθεί για πρώτη φορά το ενιαίο μητρώο ασφαλισμένων, με 15 εκ. εγγραφές. Επίσης ενεργοποιήθηκε και το τηλεφωνικό κέντρο (1555), το οποίο λειτουργεί από 8 πμ έως 4μμ. Ο στόχος είναι μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, να εκκαθαριστεί το σύνολο των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης και από το τέλος του 2017 και μετά, η απονομή των συντάξεων να γίνεται εντός τριμήνου από την υποβολή της αίτησης. Με τη διοικητική και ουσιαστική ενοποίηση και την μηχανοργάνωση των δεδομένων, παρέχονται μια σειρά από υπηρεσίες, που, εκτός των άλλων, βελτιώνουν την καθημερινότητα του πολίτη. Για παράδειγμα η δυνατότητα διεκπεραίωσης πολλών θεμάτων από το σπίτι μέσω διαδικτύου, ή αν δεν υπάρχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, η δυνατότητα εξυπηρέτησης από το πλησιέστερο ΚΕΠ. Ή το γεγονός ότι οι πληρωμές των εισφορών, γίνονται μέσω της Τράπεζας που επιλέγει ο ασφαλισμένος, με γρήγορο και απλό τρόπο.

Παράλληλα αναπτύσσονται δράσεις για την καταπολέμηση της ανασφάλιστης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής, που και τα δύο είναι μεγάλες πληγές στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Για το λόγο αυτό αναδιοργανώθηκαν οι υπάρχοντες ελεγκτικοί μηχανισμοί και επιπλέον δημιουργούνται Περιφερειακά Ελεγκτικά Κέντρα Ασφάλισης (ΠΕΚΑ), που θα στελεχωθούν με 1000 άτομα και θα λειτουργήσουν σταδιακά σε όλη τη χώρα, ώστε να ασκούν δίκαιο και εντατικό έλεγχο για την ανασφάλιστη εργασία.

Η υιοθέτηση ενιαίων και απλών κανόνων θα συμβάλλει στην ασφάλεια δικαίου και οι πολίτες θα είναι σε θέση να γνωρίζουν με ακρίβεια ζητήματα, όπως το ύψος των ασφαλιστικών τους εισφορών , το ασφαλιστικό τους ιστορικό και τη σύνταξη που θα λάβουν. Πρόκειται για νέα σελίδα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, ένα μεγάλο βήμα για να στηθεί ένα σύγχρονο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα αποτελεί δίχτυ προστασίας στην κοινωνία.

Είναι αυτονόητο ότι δεν θα είναι όλα τέλεια από τις πρώτες μέρες. Θα είναι όμως αμέσως καλύτερα και μέρα με τη μέρα θα βελτιώνονται ακόμα περισσότερο.

Ο ΕΦΚΑ ανήκει σε όλους μας μπορεί να μας εξασφαλίσει κοινωνική αλληλεγγύη, πρόοδο και ισορροπία. Αξίζει να τον προστατεύσουμε και να τον κρατήσουμε μακριά από κάθε αντιπαράθεση.

Γιώτα Κοζομπόλη

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

Β. Κοσμόπουλος: Πικρές αλήθειες για το ΓΠΣ Καλαμάτας

untitled-52

Οι δηλώσεις του κ. Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο της 07/11/2016, ότι «το ΓΠΣ ψηφίστηκε από όλες τις παρατάξεις» και ότι «συμπληρώθηκε ο κρίσιμος χρόνος για να κάνουμε προσφυγή για αλλαγή στο ΓΠΣ», συνιστούν αφ’ ενός συνειδητή διαστρέβλωση της αλήθειας και αφ’ ετέρου έμμεση παραδοχή της λανθασμένης τακτικής που ακολουθήθηκε για τις απαιτούμενες τροποποιήσεις σε αυτό.

Συνειδητή διαστρέβλωση της αλήθειας, διότι η 466/29-10-2009 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία εγκρίθηκε η Β2 φάση της μελέτης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου (ΓΠΣ) δεν ψηφίστηκε από όλες τις παρατάξεις, αλλά εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία (ΥΠΕΡ οι παρόντες σύμβουλοι της πλειοψηφίας, ΚΑΤΑ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΠΟΛΗ ΖΩΗΣ» και ΛΕΥΚΟ οι παρόντες σύμβουλοι της δημοτικής παράταξης «ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ»). Η δημοτική παράταξη «Ανθρώπινη και Όμορφη Πόλη», της οποίας είχα την τιμή να είμαι επικεφαλής, συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις που έγιναν για το Γ.Π.Σ. στο Δημοτικό Συμβούλιο και κατέθεσε σειρά παρατηρήσεων – προτάσεων που αφορούσαν τις χρήσεις γης, την εκτός σχεδίου δόμηση, το νέο λιμάνι, την περιοχή του Νέδοντα κλπ, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από τη δημοτική αρχή και κατά συνέπεια ψήφισε λευκό, αναγνωρίζοντας παράλληλα και τα πολλά θετικά στοιχεία που περιέχει.

Λανθασμένη τακτική, γιατί παρά το γεγονός ότι ο κ. Δήμαρχος γνώριζε ότι είχε δικαίωμα να προβεί σε αναθεώρηση του ΓΠΣ πέντε χρόνια μετά την έγκριση του, επέλεξε την κατάθεση προσφυγής για την ακύρωση του στο Συμβούλιο Επικρατείας, ρισκάροντας μετά την πάροδο πενταετίας μία απόφαση με δεσμευτικούς όρους. Η επιλογή αυτή μπορεί να εξηγηθεί είτε ως μία προσπάθεια να αντιμετωπισθούν οι πιέσεις των θιγομένων από το ΓΠΣ πολιτών με μία χειροπιαστή κίνηση είτε για άλλους λόγους οι οποίοι είναι δύσκολο να κατανοηθούν.

Η 1242/2016 απόφαση του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας στο αίτημα του Δήμου να ακυρωθεί το ΓΠΣ διότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία της στρατηγικής περιβαλλοντικής εκτίμησης, είναι κόλαφος για τη δημοτική αρχή καθώς αναφέρει ότι: «Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως άνευ εννόμου συμφέροντος προβαλλόμενος, διότι ο αιτών Δήμος, με πρωτοβουλία του οποίου κινήθηκε η διαδικασία εκπονήσεως του προσβαλλόμενου σχεδίου, εγείρει το ζήτημα αυτό το πρώτον με την κρινόμενη αίτηση, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσε να το έχει θέσει επικαίρως, διατυπώνοντας δηλαδή επιφυλάξεις ως προς τη νομιμότητα της διαδικασίας εγκρίσεως του σχεδίου με μία από τις διαδοχικές εκδοθείσες πράξεις του δημοτικού συμβουλίου».

Οι περισσότερες διαμαρτυρίες των δημοτών αφορούσαν τις προβλέψεις του ΓΠΣ για τη ζώνη του Ταϋγέτου, τις περιοχές Κάμπου και Μπουρνιά, τις περιαστικές περιοχές, τις ημιορεινές και το περιβαλλοντικό πάρκο του Νέδοντα. Είναι δυνατόν αυτές να αναθεωρηθούν μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας; Φοβούμαι πως όχι μετά τις δεσμεύσεις που αυτή επιβάλλει. Ειδικότερα :

Α) Για τη ζώνη του ΤΑΫΓΕΤΟΥ αναφέρει ότι « Οι επίμαχες ρυθμίσεις ,με τις οποίες επιβάλλεται απαγόρευση κατασκηνώσεων και εγκαταστάσεων διανυκτέρευσης στην περιοχή προστασίας των ορεινών όγκων και των δασικών περιοχών εισάγονται νομίμως και δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο μέτρο, είναι δε απορριπτέα ως αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου προβάλλονται. Αβασίμως ,περαιτέρω, προβάλλεται ότι με τις εισαχθείσες ρυθμίσεις επέρχεται κατ’ αποτέλεσμα στέρηση της εξουσίας του κανονιστικού νομοθέτη να διαμορφώσει ελευθέρως το περιεχόμενο του σχεδίου διαχείρισης του Ταϋγέτου…».

Β) Για τις περιοχές ΚΑΜΠΟΥ και ΜΠΟΥΡΝΙΑ σημειώνει ότι « από το γεγονός ότι τμήματα μόνον των περιοχών Κάμπου και Μπουρνιά αποτελούν γεωργικώς καλλιεργούμενες εκτάσεις που απολαμβάνουν το καθεστώς αυξημένης προστασίας των αγροτικών γαιών υψηλής παραγωγικότητας, ουδόλως συνάγεται ότι ,για τα υπόλοιπα τμήματα της ίδιας περιοχής , η διοίκηση πρέπει να επιτρέψει την οικιστική αξιοποίησή τους κατά τους όρους της εκτός σχεδίου δομήσεως, όπως εσφαλμένως υπολαμβάνει ο αιτών Δήμος, …».

Γ) Για τις ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (ΠΠ 1-5) (περιοχές Βέργας, Μαντίνειας, Λεϊκων κλπ.) τονίζει ότι « …εφαρμόζονται οι γενικώς ισχύοντες όροι και περιορισμοί δομήσεως, πλην αυτών που αφορούν τα όρια αρτιότητας και κατατμήσεως που καθορίζοντα αυξημένα. Η ρύθμιση αυτή, κατά το μέρος που συνεπάγεται την εφαρμογή αυστηρότερων από τους γενικώς ισχύοντες όρων δομήσεως, δικαιολογείται μεν από την ανάγκη ανάσχεσης της εκτός σχεδίου οικιστικής ανάπτυξης, διαφύλαξης του χαρακτήρα των περιοχών ως περιαστικών και αποτροπής του κινδύνου μετεξελίξεώς τους σε απλές επεκτάσεις του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας.»

Δ) Για τις ΗΜΙΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (Π 1) (ευρύτερη περιοχή Βέργας, Μαντίνειας κλπ.) διαπιστώνει ότι «….οι ρυθμίσεις του προσβαλλόμενου σχεδίου, με τις οποίες στις ημιορεινές περιοχές του αιτούντος Δήμου επιτρέπεται η ανέγερση αγροικιών μεγίστου εμβαδού 80 τ.μ. και λοιπών εγκαταστάσεων για την εξυπηρέτηση γεωκτηνοτροφικών σκοπών και επιβάλλεται κατώτατο όριο αρτιότητας έξι στρεμμάτων, δικαιολογούνται από το χαρακτήρα των ημιορεινών περιοχών ως ζωνών ανάπτυξης αγροτικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων και ως περιοχών μετάβασης από το αστικό τοπίο στο υψηλής οικολογικής και αισθητικής αξίας τοπίο του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου.» και

Ε) Για το περιβαλλοντικό πάρκο του ΝΕΔΟΝΤΑ αναφέρει ότι «….λόγω του χαρακτήρα της ως περιοχής εξόδου του φαραγγιού του Νέδοντα και εισόδου του ομωνύμου ποταμού στην πόλη της Καλαμάτας, κρίθηκε σκόπιμο να μετατραπεί σε αδόμητη περιαστική ζώνη πρασίνου κα ανάπτυξης ήπιων μορφών αναψυχής…. Για το λόγο αυτό η ένταξη στο περιβαλλοντικό πάρκο περιοχών που, κατά τους ισχυρισμούς του αιτούντος, έχουν χαρακτήρα προαστικής ζώνης και αποτελούσαν προ της εισαγωγής του προσβαλλόμενου σχεδίου, περιοχές εν δυνάμει επεκτάσεως του πολεοδομικού συγκροτήματος της Καλαμάτας (Καλλιθέα και Τούρλες) δεν καθιστά παράνομες τις πληττόμενες ρυθμίσεις,….».

Είναι αυτονόητο ότι οι ρυθμίσεις του ΓΠΣ, για τις οποίες αντέδρασαν οι συνδημότες μας και ζήτησαν την τροποποίησή τους, εξοπλίστηκαν πλέον και με τις τεκμηριωμένες σκέψεις – απόψεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και η αλλαγή τους πλέον καθίσταται τρομερά δύσκολη έως ανέφικτη. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ο κ. Δήμαρχος επιζητά πολιτική !!!! παρέμβαση για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Εάν σε όσα αναφέρθηκαν προσθέσουμε και τη με αρ. 1243/2016 απόφαση του Ε’ Τμήματος του Συμβουλίου Επικρατείας με την οποία απορρίπτεται η χωροθέτηση Νέου Λιμανιού και για την οποία μετ’ επιτάσεως είχε επιμείνει ο κ. Νίκας παρά τις δικές μας αντιρρήσεις, είναι φανερό ότι αποτελεί ήττα του κ. Δημάρχου ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το ΓΠΣ.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ

Πολιτικός Μηχανικός

τ. Δημοτικός Σύμβουλος

Π. Κουμάντου: Η Καλαμάτα είχε …πολιτιστικό «φουλ του ρήγα» και πήγε «πάσο»

koum

«Τι; Η Ελευσίνα; Σοβαρά τώρα;». Το ερώτημα της έφηβης κόρης μου ήταν αμιγώς ρητορικό. Βλέπετε, έχει και αυτή, όπως οι περισσότεροι από εμάς, την εικόνα της Ελευσίνας όπως την αντικρίζουμε καθ’ οδόν προς Αθήνα. Μια εργατούπολη, με πνιγηρή ατμόσφαιρα, χωμένη ανάμεσα στα φουγάρα των εργοστασίων και στα ναυπηγεία. Κι όμως η Ελευσίνα τα κατάφερε. Βρήκε την κοινή συνισταμένη της με την Ευρώπη.
Μια σύγχρονη, σύντομη και σαφής ιστοσελίδα, ανοιχτή στο κοινό, εξηγούσε τους στόχους της και προκαλούσε τον επισκέπτη της να μάθει περισσότερα. Παρουσίαζε την Ελευσίνα «καθρέφτη» ολόκληρης της Ευρώπης. Μια πόλη όπου συνυπάρχουν πληθυσμοί διαφορετικής προέλευσης, κάτοικοι που συνδέουν την εργασία με την επιβίωση, μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο εργασιακό περιβάλλον, όπως όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες. Μια πόλη που μετασχηματίστηκε μέσα από μια βιομηχανική επανάσταση, όπως η Ευρώπη. Μια πόλη που επλήγη από τη μόλυνση του περιβάλλοντος, αλλά σήμερα είναι η μοναδική στην Ελλάδα που διαθέτει Δημοτικό Κέντρο Διαχείρισης Αστικών Αποβλήτων, όπως όλες οι ευρωπαϊκές πόλεις.
Από την άλλη, η Καλαμάτα μας είχε το φάκελο της υποψηφιότητάς της επτασφράγιστο μυστικό. Μια «φτωχή» ιστοσελίδα που υπήρχε ως «αναγκαίο κακό».
Όποιος κατάφερνε να διαβάσει έστω μερικές από τις εκατοντάδες πυκνογραμμένες σελίδες του σχεδίου «Καλαμάτα 21», θα έμενε εμβρόντητος από την πολυλογία και την έλλειψη σαφούς στόχευσης. Καμία πρόκληση να μάθεις περισσότερα. Αφορούσε μόνο κάποιους, λίγους, ειδικούς. Προσωπικά κατάλαβα ότι σε τίποτα απολύτως δε θα μπορούσα να είμαι χρήσιμη. Όμως, είχα εμπιστοσύνη στους ανθρώπους που διάβασα ότι συντόνιζαν ομάδες εργασίας. Όλοι τους γνωστοί, παθιασμένοι, δημιουργικοί. Οι κατάλληλοι, με λίγα λόγια.
Υπέθετα, λοιπόν, ότι ο φάκελος της υποψηφιότητας που σχηματιζόταν θα είχε την απαιτούμενη ζωντάνια, ότι θα έβρισκε το κοινό σημείο Ευρώπης και Καλαμάτας.
Διαψεύστηκα οικτρά. Και μετά θύμωσα. Και έκλαψα. Και προβληματίστηκα.
Είναι δυνατόν να καταθέσαμε αυτό το φάκελο; Δεν υπήρξε κανένας «πολιτικός προϊστάμενος» σε αυτό το εγχείρημα; Στον πρόλογο κιόλας, γίνεται η εξής περιγραφή: «Όσο πιο δυνατό είναι το φως, τόσο πιο πυκνή είναι η σκιά του. Ένας τέτοιος τόπος (σαν την Καλαμάτα) είναι καταδικασμένος να γίνει ένα από τα δύο: μια απομονωμένη, κρυφή όαση για λίγους, ένας τόπος όπου εδρεύει η ματαιοδοξία και η ραστώνη, με κίνδυνο να στραφεί ανά πάσα ώρα και στιγμή προς το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και την καχυποψία ως αντίδραση, (ένας τόπος) με μεγάλα ποσοστά ακροδεξιών εθνικιστών. Ή, από την άλλη, να γίνει παράδειγμα για το μέλλον… Αυτές είναι οι αντιφάσεις της Καλαμάτας».
Εάν μείνατε «με το στόμα ανοιχτό», διαβάστε παρακάτω, διότι ακολουθούν και χειρότερα.
«Πως σκοπεύει η πόλη να τονίσει ότι η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης είναι μία δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;», υποβάλλεται το ερώτημα από την αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή επιλογής. Και ιδού η απάντηση: «Η προστασία και η διατήρηση του εμπορικού σήματος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας είναι στις προτεραιότητες μας» (Όσοι έχετε δει την ταινία «τα κόκκινα φανάρια», θα θυμάστε τη διάσημη φράση του Σπύρου Καλογήρου: «Ήταν πολλά τα λεφτά Άρη!»… Ευτυχώς στην απάντησή μας επιλέχτηκε η ατάκα «εμπορικό σήμα» και γλιτώσαμε τον εξευτελισμό). Και συνεχίζει: «Η σχετικά “κακή” φήμη του τίτλου της “Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης” στην Ελλάδα ήταν η κύρια πρόκλησή μας, προκειμένου να κερδίσουμε την υποστήριξη από τους πολίτες!».
Και παρακάτω: «Το Καλαμάτα 21 έχει ως στόχο να αποτελέσει ένα σχήμα αντίθετο της ελληνικής ηττοπάθειας»(!!).

Το τελευταίο «κουτάκι» που έπρεπε η Καλαμάτα να συμπληρώσει ήταν το εξής: «Προσθέστε τυχόν πληροφορίες που κρίνετε αναγκαίες σε σχέση με την αίτησή σας».
Το τι «κρίναμε αναγκαίο» να προσθέσουμε σας το παραθέτω ασχολίαστο και το αφήνω στη δική σας κρίση: «11.900 μηνύματα, σχόλια και likes (λάικς) ανταλλάχτηκαν στο FB (φέισμπουκ) μεταξύ των μελών της ομάδας του “Καλαμάτα 21” σε σχέση με την επιλογή των χρωμάτων στους τοίχους του γραφείου. Δεν υπήρξε κανένα συμπέρασμα. Οι τοίχοι βάφτηκαν ούτως ή άλλως» και επίσης «14 επισκέψεις την ημέρα από καφετέριες delivery (ντελίβερι) της Καλαμάτας είχε το Γραφείο Υποψηφιότητας. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα επηρεάσουν και τις δύο πολιτιστικές πρωτεύουσες».

Δεν ξέρω, αλλά μου φαίνεται ότι ο οποιοσδήποτε, με στοιχειώδη πολιτική συνείδηση και αίσθηση του γελοίου, θα μπορούσε να προλάβει και να διασώσει την τιμή μιας ολόκληρης πόλης.

Όλο το εγχείρημα αποδεικνύεται ότι διοργανώθηκε από τη Δημοτική Αρχή Καλαμάτας, με την ίδια λογική που διοργανώνονται το καρναβάλι και οι διάφορες νύχτες με τους λευκούς και κόκκινους κόκκους. Επιπόλαια, επιφανειακά, «για να γίνεται ντόρος»…
Είναι πραγματικά κρίμα, γιατί η Καλαμάτα είχε την τύχη να διαθέτει ένα πολιτιστικό «φουλ του ρήγα» που θα μπορούσε να την οδηγήσει στο να κερδίσει: έναν πρώην πρωθυπουργό και υπουργό Πολιτισμού, τον Αντώνη Σαμαρά, έναν πρώην δήμαρχο και υπουργό Πολιτισμού, τον Σταύρο Μπένο, ένα πρώην δήμαρχο, τον Παναγή Κουμάντο, που πρώτος στην Ελλάδα καθιέρωσε το «πολιτιστικό τέλος».
Είναι κρίμα γιατί η Δημοτική Αρχή επέλεξε να πάει «πάσο».

Μη στενοχωριέστε όμως! «Κανένα φυτό τσαγιού δε βλάφτηκε κατά τη διάρκεια αυτής της υποψηφιότητας» (όπως μας διαβεβαιώνει η τελευταία φράση του ανωτέρω… πονήματός μας). Περαστικά μας!

Πιπίνα Κουμάντου

Δικηγόρος

Π. Κοζομπόλη: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου παραμένει ζωντανή

giot

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973, ήταν η κορυφαία εκδήλωση του αντι-δικτατορικού, δημοκρατικού, προοδευτικού φρονήματος και κινήματος του ελληνικού λαού στα χρόνια του καθεστώτος της στρατιωτικο-φασιστικής χούντας. Αντιπροσώπευσε τα δυνατά, υπόγεια, ρεύματα των προοδευτικών Ελλήνων πολιτών, που έρχονταν από το παρελθόν και τα οποία το πραξικόπημα των συνταγματαρχών τον Απρίλη του 1967 προσπάθησε να φράξει με τη χρήση ωμής βίας. Ακόμη και το πνίξιμο στο αίμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη 1973, δεν στάθηκε ικανό να ανακόψει αυτό το ρεύμα. Οι πιστοποιημένοι 24 επώνυμοι και οι 16 άγνωστοι, καθώς και οι 1103 πιστοποιημένοι τραυματίες ήταν ο φόρος σε ζωές και αίμα στο βωμό της Δημοκρατίας τότε.

Η εξέγερση δικαιώθηκε λίγους μήνες αργότερα με την πτώση της δικτατορίας και την επαναλειτουργία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το κίνημα έδωσε πνοή στους νεολαιίστικους αγώνες και τους αγώνες των εργαζομένων της επόμενης δεκαετίας, που εδραίωσαν και διεύρυναν σταδιακά τις δημοκρατικές κατακτήσεις. Ο νεαρός μαθητής Καλτεζάς πλήρωσε κι αυτός με τη ζωή του τα “σταθεροποιητικά μέτρα” Σημίτη στην επέτειο του 1985, όπως είχαν πληρώσει και ο Κουμής και η Κανελλοπούλου στην επέτειο του 1980, σε μια προσπάθεια εκφοβισμού του ανοδικού ρεύματος της αλλαγής.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη 1973 έδωσε πνοή στις θεσμικές αλλαγές που ακολούθησαν: την κατάργηση των νομικών διακρίσεων απέναντι στις γυναίκες, την επέκταση των συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, την εδραίωση της δημοκρατίας, της ελευθερίας του λόγου, την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας σε μια κοινωνία αλληλεγγύης απέναντι στους πολίτες της και, όπως αποδείχθηκε και στους πολίτες άλλων χωρών που έφτασαν θαλασσοπνιγμένοι στις ακτές της χώρας μας.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, εξακολουθεί και σήμερα να εμπνέει τους αγώνες μας. Η χώρα μας σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, αγωνίζεται για δημοκρατία, για ποιοτική δημόσια δωρεάν παιδεία, για ένα σύστημα υγείας για όλους. Για την απεξάρτηση από την κηδεμονία των δανειστών. Ενάντια στο σύστημα διαπλοκής, στην εργασιακή απορρύθμιση, τη μισαλλοδοξία και το ρατσισμό. Μέσα από τους αγώνες για δημοκρατία, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη, η εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο αντιδικτατορικός αγώνας παραμένουν ζωντανοί.

Παναγιώτα Κοζομπόλη 

Βουλευτής Μεσσηνίας, ΣΥΡΙΖΑ

Λευτέρης Κρέτσος: Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;

kretsos

Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι θα μπει τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Εργάστηκε σκληρά, σε αντίξοες και ασύμμετρες επικοινωνιακά συνθήκες, προκειμένου να γίνει αυτό πράξη. Είναι η μόνη που κατάφερε να ολοκληρώσει με επιτυχία διαγωνισμό για απονομή τηλεοπτικών αδειών.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ήταν άλλες οι βουλές των δικαστών, και το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε τον τελευταίο λόγο στο ερώτημα του ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Ή μήπως όχι;

Το ΣτΕ αποφάσισε την Τετάρτη να κηρυχθεί άκυρος ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες. Ο διαγωνισμός αυτός αποτελεί πλέον παρελθόν, όμως σε κάθε περίπτωση θα μείνει στην ιστορία, γιατί απέδειξε τα εξής:

  • 1. Η διοργάνωση διαγωνιστικής διαδικασίας για τις τηλεοπτικές άδειες δεν είναι κάτι μεταφυσικό, αλλά ένα εφικτό εγχείρημα, όσο δύσκολο και σύνθετο κι αν είναι.
  • 2. Για το ότι επί 27 έτη δεν έγινε διαγωνισμός φέρουν την απόλυτη ευθύνη οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Εμείς τον ολοκληρώσαμε έπειτα από μόλις ενάμιση χρόνο κυβερνητικής θητείας και 10 μήνες από την ψήφιση του ν. 4339/2015, παρότι χρειάστηκε να περιμένουμε την εκλογή του Κ. Μητσοτάκη, με την ελπίδα ότι η νέα ηγεσία της Ν.Δ. θα συναινούσε στη συγκρότηση του ΕΣΡ. Αντιθέτως, το παλιό πολιτικό σύστημα ανέβαλλε διαρκώς όχι μόνο τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες αλλά και την είσπραξη του ειδικού φόρου τηλεόρασης/τελών χρήσης συχνοτήτων, μη παραλείποντας στο ενδιάμεσο να ρίξει μαύρο στην ΕΡΤ και να επιτρέψει, αν δεν υπέθαλψε κιόλας, την αεροπειρατεία της Digea και των καναλαρχών.
  • 3. Το κράτος δεν είναι αδύναμο. Αντίθετα, μπορεί να λειτουργήσει συντεταγμένα και αποτελεσματικά, όταν υπάρχει πολιτική βούληση και πνεύμα συνεργασίας. Για τη διενέργεια του διαγωνισμού εργάστηκαν, εκτός από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, της ΕΕΤΤ, του Ελληνικού Στρατού, του ΕΚΑΒ και άλλων υπηρεσιών.
  • 4. Το ελληνικό Δημόσιο διαθέτει πολύ ικανά στελέχη, αλλά απαιτείται η ενθάρρυνση και η αναγνώρισή τους από πλευράς πολιτικής ηγεσίας χωρίς κομματικούς διαχωρισμούς και κομματικά κίνητρα. Στις επιτροπές του διαγωνισμού δεν υπήρχε ούτε ένα κομματικό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και κάθε διοικητική πράξη μπορούσε να ελεγχθεί δικαστικά και προδικαστικά, ενώ υπήρχε απόλυτη διαφάνεια και δυνατότητα πρόσβασης στα στοιχεία όλων των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό.
  • 5. Υπάρχει πραγματικό επενδυτικό ενδιαφέρον για τον χώρο της τηλεόρασης, όπως φάνηκε και από τα χρήματα που κατεβλήθησαν διαμέσου της διαγωνιστικής διαδικασίας. Φέρουν βαρύτατες ευθύνες όσοι για χρόνια επέτρεπαν τη διατήρηση του ελέγχου των τηλεοπτικών συχνοτήτων από ένα κλειστό club ολιγαρχών και «τζαμπατζήδων».

Συμπερασματικά, ο διαγωνισμός αυτός αποκάλυψε ακόμη και στον πιο καλοπροαίρετο πολίτη ότι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι πολιτικοί βραχίονες των διαπλεκόμενων συμφερόντων. Από την αρχή έφεραν εμπόδια και προσπάθησαν να μπλοκάρουν τη συγκρότηση του ΕΣΡ για να μην προχωρήσει ο διαγωνισμός. Ο νόμος Παππά ενισχύει τον ρόλο του ΕΣΡ όσο κανένας άλλος νόμος.

Παρ’ όλα αυτά, η Ν.Δ. έθεσε εξαρχής βέτο, με άδηλο μάλιστα χρονικό προσδιορισμό τερματισμού του. Το κράτος, όμως, δεν μπορεί να είναι όμηρος των επιδιώξεων και των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων της ηγεσίας της Ν.Δ.

Οι αποφάσεις του ΣτΕ και των δικαστηρίων είναι δεσμευτικές. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αξίζουν τον σεβασμό των πολιτών. Για παράδειγμα, το ΣτΕ αποφάσισε μετά από 8 μήνες μαύρου στην ΕΡΤ ότι δεν είναι υποχρεωτικό να υπάρχει δημόσια ραδιοτηλεόραση. Συνεπώς, για το ΣτΕ οι χειρισμοί Σαμαρά για το μαύρο ήταν σύννομοι, όπως συνταγματικά ανεκτά ήταν και τα μνημόνια και οι επακόλουθες σφαγές στους μισθούς, στις συντάξεις και στις ελπίδες και στα όνειρα του ελληνικού λαού.

Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ ζητά το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο να παραμείνει θολό. Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού δεν έχουμε πλέον κανονικές και οριστικές άδειες λειτουργίας. Επιπλέον το ΣτΕ διατάσσει το Δημόσιο να επιστρέψει 258 εκατομμύρια σε έχοντες και κατέχοντες και δεν επιτρέπει στην κυβέρνηση να ασκήσει κοινωνική πολιτική με τα χρήματα που απέφερε η διαγωνιστική διαδικασία του Αυγούστου.

Μπορεί κάποιοι δικαστές του ΣτΕ να είναι υπεράνω χρημάτων, αλλά αυτό ενδεχομένως να συνιστά αλαζονεία και ύβρι στο 30% των πολιτών της χώρας που βιώνει συνθήκες φτώχειας και οικονομικής ασφυξίας.

Ζητούν, λοιπόν, να επιστρέψουμε σε ένα καθεστώς ανομίας στη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών, παρότι τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι το καθεστώς αυτό διαχρονικά συνοδεύεται από συσσωρευμένα χρέη, απολύσεις, μειώσεις μισθών και καθυστερήσεις στην καταβολή δεδουλευμένων για τους εργαζόμενους.

Οπως είπαμε, οι αποφάσεις των δικαστηρίων είναι δεσμευτικές. Ωστόσο και η εκτελεστική εξουσία οφείλει να συνεχίσει το έργο της εντός των ορίων των αποφάσεων αυτών. Στο πλαίσιο αυτό, θα χορηγήσουμε βεβαιώσεις προσωρινής λειτουργίας των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών μέχρι να διενεργηθεί ο διαγωνισμός από το ΕΣΡ.

Σε κάθε περίπτωση, το τζάμπα πέθανε! Για την απόκτηση της βεβαίωσης προσωρινής λειτουργίας οι παλιοί και νέοι καναλάρχες θα καταθέσουν ένα αξιοσέβαστο χρηματικό ποσό άπαξ και ένα μικρότερο ποσό κάθε χρόνο, μέχρι να διεξαχθεί ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες από το ΕΣΡ. Επίσης θα οφείλουν να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια αριθμού απασχολούμενων, τεχνικής επάρκειας και ποιότητας προγράμματος.

Εν ολίγοις, όσοι νόμιζαν ότι λόγω της απόφασης του ΣτΕ θα κάνουμε πίσω ή θα κλείσουμε το μάτι στη διαπλοκή, κάνουν τεράστιο λάθος. Οι καναλάρχες σε αυτή τη χώρα οφείλουν να ακολουθούν το πλαίσιο που ορίζει το κράτος.

Η απόφαση επομένως του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες συνιστά εντελώς πρόσκαιρη νίκη των ολιγαρχών και του παλιού, σάπιου πολιτικού συστήματος. Μπαίνουν κανόνες για όλους, όπως απαιτεί η λαϊκή βούληση που θα πει και την τελευταία λέξη.

Λευτέρης Κρέτσος γγ Ενημέρωσης και Επικοινωνίας

Απο την “Εφημερίδα των Συντακτών”

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΑΝΩ